Hello, I Love You


Hello, I love you 50 წლისაა.

დღე რომელიც Hello, I love you-თი და ჯიმის ხმით დაიწყო, ცუდი ვერ იქნება.

მაღვიძარაზე 1 საათით ადრე გავიღვიძე, არ გამომირთავს, ველოდებოდი “Bring it on Bitch” განწყობით.

ცალი თვალი გავახილე, გადავწვდი ტელეფონს და ჩავრთე:

Hello, I love you

Won’t you tell me your name?

Hello, I love you

Let me jump in your game

5 დღეა ზაფხული მოვიდა, მალე აგვისტოს ან უფრო სწორედ, დაბადების დღის ციებ-ცხელება დამეწყება და ისევ გადავალ რელსებიდან.

წლევანდელი ციებ-ცხელებისა და რელსებიდან გადასვლის საუნდთრეკად Hello, I love you-ს ვაცხადებ.

ემოციებით სავსე და ატრაქციონების პარკივით ფერად, ადრენალინით სავსე ზაფხულს გისურვებთ.

Hello, I love you

Won’t you tell me your name?

Advertisements

Come On Baby, Light My Fire


რა მნიშვნელობა აქვს გამოძინებული ხარ თუ თვალები გეწვის უძილობისგან, გაქვს ენერგია თუ არა, შეგიძლია კონცენტრირება თუ იქ გაგირბის ფიქრები სადაც არ უნდა გაგირბოდეს. ასეთ დროს არაფერს აქვს მნიშვნელობა, როცა სხვა გზა არ არსებობს, ე.ი. სხვა გზა არ არსებობს.

ამ კვირასაც გადავიტანთ, შემდეგსაც და კიდევ ბევრს და თუ ვერ გადავიტანთ, მნიშვნელოვანი მხოლოდ ის იქნება რასაც ჩვენ თავად მივანიჭებთ მნიშვნელობას. ვინანებთ რამეს? რა თქმა უნდა ვინანებთ და არავითარ შემთხვევაში არ დავიწყებთ იმ სისულელის მტკიცებას, რომელიც გვასწავლის რომ არაფერი უნდა ვინანოთ.

მთავარია დაპატარავება ვისწავლოთ, ანუ საკუთარი სიმცირის აღქმა სამყაროსთან მიმართებაში, დაახლოებით მაინც წარმოვიდგინოთ რამდენად არაფერს წარმოვადგენთ. ასეთი შვება არაფერს მოაქვს. იმდენად მცირე ვხდებით ჩვენ, რომ ჩვენთან დაკავშირებული სხვა კიდევ უფრო მცირე მოვლენები საერთოდ არაფერს წარმოადგენს. ჰო, არაფერს, ისე, უბრალოდ არ მომითრევია ეს სიტყვა.

ჰოდა, ახლა როცა ვპატარავდები, იმისთვის რომ მივხედო იმ არაფერს, მე რომ დიდი არაფერი მგონია (არაფერი გინდ დიდი იყოს, გინდაც პატარა, არაფერი არაფერია), ვაბნელებ ირგვლივ მიმდინარე მოვლენებს, ვიჯერებ რომ სამყარო მე ვარ, ის სამყარო რომელშიც უთვალავი გალაქტიკაა, სადაც კიდევ უთვალავი ვარსკვლავი და პლანეტაა და ამ ვარსკვალვებსა და პლანეტებზე, საკუთარ ნამდვილობაში დარწმუნებული სიცოცხლის ფორმები მათ ცხოვრებაში მიმდინარე არაფერს, ყველაზე დიდ არაფრად მიიჩნევენ და თავიანთი ცხოვრებით ცხოვრობენ ისე, რომ არ ფიქრობენ სამყაროზე, რომელიც მე ვარ და რომელთან მიმართებაშიც თავად იმხელა არაფერი არიან, მათი არაფერი ჩემთვის რომ არაფერს წარმოადგენს და ჩემზე, როგორც სამყაროზე არავითარი გავლენა არ აქვს.

სამყარო ისევ აიხლართა, ცუდ ხასიათზეა დღეს სამყარო.

სამყაროც თავად ვარ და ღმერთიც, იმათთვის ვინც ჩემს სამყაროში ცხოვრობენ.

და სანამ სამყაროს ჩამოეძინება, თქვენ, ამ სამყაროში მოფუთფუთე სიცოცხლის ფორმებს გაძლევთ უფლებას დაივიწყოთ თქვენი არაფერი, მოდუნდეთ, გაიაზროთ თქვენ არარაობა, დახუჭოთ თვალები და დაელოდოთ სამყაროს გამოფხიზლებას, რომელიც ახლა თავისთვის იმეორებს come on baby, light my fire.

 

The Way To The Next Whiskey Bar


რკინის ჭიქიდან ნაყინის ჭამა მომენატრა, კოვზი რომ შეეხებოდა ხოლმე და რაღაცნაირი ხახუნის ხმას გამოსცემდა, მაჟრიალებდა, მაგრამ მომენატრა.

არ მახსოვს რა მოხდა, მაგრამ ძალიან ადრე, რაღაც ძალიან კარგი ამბის აღსანიშნავად მამაჩემმა ნაყინის საჭმელად წაგვიყვანა, მას მერე რკინის ჭიქით მოტანილი ნაყინი ბედნიერებასთან ასოცირდება.

ჰოდა, ვინაიდან დღეს ნაყინზე არავინ წამიყვანს, show me the way to the next whiskey bar.