ძილი


ავირიეთ.

ერთდროულად იმდენ რამეზე გვეფიქრება რომ თითოეულ საკითხზე ერთი წამითაც ვერ ვჩერდებით. კონცენტრაციის დარღვევა გვაქვს და უძილობა.

უძილობის მიუხედავად სიზმრები მაინც გვესიზმრება. გუშინ ბარში მეძინა, მაგიდაზე მედო თავი და ჩამეძინა. რა არ მიქნია, მაგრამ ბარში არასოდეს დამძინებია. თან ისე ჩამეძინა, ბავშვობაში ტელევიზორთან რომ მეძინებოდა და გონში ვერ მაგდებდნენ ხოლმე.

ეს ზაფხული რაღაცით 9 წლის წინანდელ ზაფხულს მაგონებს. ყველაფერი სხვანაირადაა, მაგრამ ქმედებებს ვიმეორებ. აი, განწყობას კი მომკალით და ვერაფრით ვიხსენებ პარალელები რომ გავავლო.

საბოლოო ჯამში ყველანაირ ცვლილებაზე უარს ვამბობ, იმიტომ რომ უკიდურესად მეზარება და ის პერიოდი მაქვს, სულ სადღაც რომ უნდა ვიყო, ცვლილებებზე რომ არ მომიწიოს ფიქრი.

ტელეფონი არ ჩერდება, არც ელ.ფოსტა ისვენებს, ყველაფერი ცოცხალია, ოღონდ სადღაც ციფრულ და კავშირგაბმულობის სამყაროში, რეალობაში მხოლოდ მე და ჩემი ყურსასმენები ვართ და ნაირ-ნაირი აკვიატებული სიმღერები.

სანამ მე ბარებში ვიძინებ, სამყარო ფეთქავს და ყოველი გამოღვიძებისას ყველაფერი შეცვლილი მხვდება.

მგონი რეჟისორსაც ჩაეძინა და სცენარს ისე გადავუხვიეთ კაციშვილი მომკითხავი არაა. ცხოვრება თავის ნებაზე მაქვს მიშვებული და ძილებს შორის მივჩანჩალებ უკვე მომხდარი მოვლენების კვალდაკვალ.

მეძინება.

in the cafe

Advertisements

Countdown


Keep very still, for the strangest things are about to happen.

დილები მეზიზღება. ყოველგვარი დასაბუთების გარეშე მძულს ყველა და ყველაფერი. პირველი ღერი სიგარეტიც მეუგემურება, პირველი სიმღერაც სხვანაირად უკრავს, პირველი გამარჯობისა და პირველი დილა მშვიდობისას ავტორებსაც ვერ ვიტან. მეზიზღება პირველი სიცილი რომელიც მესმის, პირველი ხუმრობა, ყველაფერი პირველი, რაც დილაობით ხდება.

I wasted all my time on all those stupid things that only get me down.

ცხოვრებაში რაც უფრო მაღალია გადაწყვეტილების მიღებისთვის გასათვალისწინებელი გარემოებების სია, მით უფრო დაბალია „ბედნიერების“ დონე.

საკუთარ ცხოვრებასთან ხელშეკრულების შედგენა გიფიქრიათ? ხელშეკრულებაში ყოველთვისაა გაწერილი მხარეთა უფლება-მოვალეობანი. როგორც წესი ერთ-ერთ მხარეს  ნაკლები უფლება და მეტი მოვალეობა აქვს. ჰოდა, დაჯექით და გაწერეთ, თუ გნებავთ ნებისმიერ კონკრეტულ საკითხთან მიმართებაში, თუ გნებავთ ზოგადად და ნახეთ პროპორცია უფლებებსა და მოვალეობებს შორის. შემდეგ შეგიძლიათ მარტივად გადაიყვანოთ ციფრებში ან პროცენტებში და გამოიყვანოთ თქვენი ბედნიერების კოეფიციენტი.

ახლა ნახეთ ვალდებულებების დარღვევისთვის რა ჯარიმები გეკისრებათ თქვენ და შეამოწმეთ მეორე მხარე როგორ აგებს პასუხს და საერთოდ აგებს თუ არა.

რა მნიშვნელობა აქვს რისთვის და როდის ირთვება countdown.

ვალდებულებების რაოდენობის ზრდასთან ერთად იკლებს მოსაყოლი ისტორიები. აი, თქვენ მიერ ვალდებულებების პირნათლად შესრულების შესახებ არსებული რუტინული ამბების მოსმენა კი არავის აინტერესებს, მათ შორის (ან პირველ რიგში) არც თქვენ.

No strange things ever happen to ordinary people.

Ok,

You don’t have to care

Really, oh, oh really, I swear!