Well..


ახლა, ჰო, ზუსტად ახლა, ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი გარდამტეხი მომენტია. როცა ყველაფერი მომეშვა, ის ყველაფერი რაც ლამის მთელი ცხოვრებაა მაწუხებს. ყველაფერი აიხსნა და ყველაფერს დაერქვა სახელი. ერთდროულად მეტირება და მიხარია. მიხარია იმიტომ, რომ როგორც იქნა მივაგენი სათავეს და მეტირება იმიტომ რომ გამოსავალი ძალიან რთულია.

21-ე საუკუნის ყველაზე დიდი მიღწევა “შენნაირების” პოვნის სიმარტივეა ალბათ. როცა, 31 წლის ასაკში გადაწყვეტ საკუთარ მდგომარეობას საბოლოოდ დაარქვა სახელი და შემდეგ ამ სახელიანი ადამიანების ჯგუფი მოძებნო, ask to join-ს დააჭირო და დაელოდო როდის მიგიღებენ.

ყველა ისტორია რომელსაც ამ ჯგუფში წაიკითხავ, ისეთი ახლობელია, ისეთი ნაცნობი, ისეთი შენი… მარტო არ ხარ. ალბათ ეს გვჭირდება ყველაზე მეტად – არასოდეს ვიყოთ მარტო. ესმოდეთ ჩვენი, არსებობდნენ ადამიანები იგივე დიაგნოზით, ადამიანები იგივე “წიკებით”, იგივე “უბედურებით” როგორც შენ.

გუგლის შესახებ რომ წლებია ვიცი, ამის მტკიცება ალბათ არ დამჭირდება, თუმცა ამ წლების მანძილზე ვერც ერთხელ გავბედე მომეძებნა ჩემი თანდაყოლილი ავადმყოფობის სახელი. 31 წლის ისე გავხდი, ერთხელაც არ “დამისერჩავს”. დღეს “დავსერჩე” და ახლა უკვე ზუსტად ვიცი რა ქვია ამას სამედიცინო ენაზე. 606 მომხმარებლიანი ჯგუფიც ვიპოვნე და გავერთიანდი. იშვიათი ვარ, იშვიათი დიაგნოზით, მსოფლიო მასშტაბით სულ 607 კაცი რომ შეგვკრიბა სოციალურ ქსელში.

გავთავისუფლდი, თავისუფლება სიმართლის გააზრებას მოაქვს. აღარაფერს მივედ-მოვედები, ზუსტად ვიცი და არ ვიცი როგორ მოვისროლო სანაგვეზე ის ქმედებები, რომლებითაც ძირითადი პრობლემის გადაფარვას ვცდილობდი და ამ ქმედებების შედეგად გაჩენილი ილუზიები.

პ.ს. ჰო, ჩვენ ნამდვილად არასოდეს ვიცით ვის რა ბრძოლის გადატანა უწევს. არც უნდა ვიცოდეთ! საკმარისია ამ ადამიანებისთვის დამატებითი დაბრკოლებები არ შევქმნათ და უბრალოდ გავუფრთხილდეთ ერთმანეთს.

Advertisements

My Least Favorite Life


ასე მგონია თავდაყირა ჩამომკიდეს და მთელი სისხლი თავში მაწვება.

გიფიქრიათ რას ნიშნავს ფრაზა „გული მომეწურა“? მე მიფიქრია, მნიშვნელობას ვერასოდეს ვხვდებოდი, თუმცა ახლა ვხვდები, ზუსტად იმას ნიშნავს რასაც ამბობს, ანუ გულის მოწურვას.

ბავშვობაში ძალიან მეშინოდა ძველებური საწურების, აი ორი რგოლი რომ იყო და შიგნით რომ ატარებდნენ სარეცხს, საშინლად მეშინოდა და ახლაც შიშით ვიხსენებ ხოლმე,  ჰოდა, ის ფრაზა, წინა აბზაცში რომ ვახსენე, გულის (ყოველგვარი გადატანითი მნიშვნელობის გარეშე) ამ საწურში გატარებას ნიშნავს.

This is my least favorite life

The one where you fly and I don’t

დილით ყველაფრის დაყრის და გაქცევის სურვილით გავიღვიძე. დამერწმუნეთ, ამაზე უკეთესი განწყობა ფინიკის ცხოვრებაში არ არსებობს, მაგრამ ეს მანამ იყო, სანამ ბებიაჩემის ძველებურ საწურს შემოვათრევდი ოთახში და გულს ჭრაჭუნით გავატარებდი შიგნით.

This is my least favorite you

Who floats far above earth and stone

ზედმეტი ჩაკირკიტება და სიტუაციის ფლობის ჟინი ყოველთვის ასე მთავრდება ხოლმე where you fly and I don’t.

ეს თანდაყოლილია და დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციით წესით Q კოდი უნდა ქონდეს მინიჭებული. Q-ს ჩემს ცხოვრებაში დატვირთვა არ აქვს, ე.ი. სამყარომაც ფეხებზე დამიკიდა და დაშიფრულ შეტყობინებებს აღარ მიგზავნის.

ჰოდა, რახან ასეა, სამყაროს ფუნქციას თავად შევითავსებ და შეტყობინებასაც თავად გამოგიგზავნი.

მე, როგორც დაავადება ანუ საერთაშორისო კლასიფიკაციით T11.8 – ზემო კიდურის სხვა დაუზუსტებელი ტრავმა, დაუზუსტებელ დონეზე გადავეკიდე სულ სხვა თავში მოხსენიებულ დიაგნოზს კოდით D12.5, ანუ სიგმოიდური კოლინჯის კეთილთვისებიან სიმსივნე-ს.

სიმბოლურია, სიმსივნე ხარ, მაგრამ კეთილთვისებიანი, ასე ზუსტად აღწერდეს ადამიანს მისი სახელობის დიაგნოზი, პირველად მესმის.

The whisper of two broken wings

Maybe they’re yours, maybe they’re mine.

სიმსივნე, სიმსივნეა, ჰოდა, უნდა ამოიკვეთოს.

This is my least favorite life

The one where I am out of my mind

შენ ამოკვეთის შემდეგ დაგთესავენ და მერე მოგისვრიან სანაგვეზე, ჩემგან კი პატარა ჰემატომაც აღარ დარჩება.

This is my least favorite life

The one where you are just out of reach

The one where I stay and you fly.

underwater4-550x411