აგვისტოს დასასრული


ახლა არაფრის არც დაწერა მინდა და არც შემიძლია, ნუ, ცოტა ხანში ალბათ შემეძლება, იმიტომ რომ სათქმელი ბევრი მაქვს, აი ქაოტურად რომ ირევა თავში ყველაფერი.

რაღაცნაირი ზიზღი გამიჩნდა აქაურობის მიმართ, ფინიკის მიმართაც, მოკლედ, არ მინდა ამაზე საუბარი.

საერთოდ რატომ ვწერ ამას ვერ ვიგებ, ვისთვის ვწერ ვერც ეს გამიგია, მაგრამ უნდა დავწერო, ისე რომ დიდად არ მინდა საერთოდ ვინმემ წაიკითხოს.

ახლაც არ ჩამოვუშვა ცხვირი? ისევ პოზიტიური განწყობა უნდა შევინარჩუნო?

ძალიან გაბრაზებული ვარ, ჯერ ამან უნდა გადამიაროს.

ერთადერთი რისი თქმაც ახლავე მინდა ისაა, რომ აი, როგორც იქნა, ამდენი ხნის შემდეგ მიაღწიე იმას რომ მეზიზღება აგვისტო, ხომ ვერაფრით იგებდი რატომ მიყვარდა, ჰოდა, აღარ მიყვარს, მინდა რომ დროზე წავიდეს და წარმოდგენაც არ მინდა რომ კიდევ მოვა. ჩემი დაბადების დღეც მეზიზღება და ის ადგილიც სადაც სულ გავრბოდი ხოლმე, ყველაფერი რაც მიყვარდა მეზიზღება. ხომ მითხარი ეს დაბადების დღე შენ ცხოვრებაში საუკეთესო უნდა იყოსო, მე კიდევ გიპასუხე საუკეთესო არ ვიცი, დასამახსოვრებელი უნდა იყოს მეთქი. ჰოდა, არასოდეს დამავიწყდება.

დანარჩენი მერე, ცოტა დრო რომ გავა.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s