ძვირფასო სუპერმენ!


იმ სტატიებს, რომლებსაც ნახვის მომენტში ვერ ვკითხულობ და რომელთა წაკითხვაც მოგვიანებით მინდა facebook-ზე ვინახავ ხოლმე და შემდეგ თვითონ მახსენებს, რომ წასაკითხად რაღაცები მაქვს გადადებული და არ უნდა დამავიწყდეს. დღეს შეხსენება მივიღე იმის თაობაზე რომ “NASA wants you to work on Mars” უნდა წავიკითხო. ცხადია არც მე ვაპირებ წითელ პლანეტაზე აღმოჩენილი ვაკანსიისთვის შევავსო განაცხადი და არც ნასას ქონია განზრახვა ფინიკის ხე გადაერგო იქ, თუმცა მაინც მაინტერესებს რა შესაძლებლობებია მზის სისტემაში ჩემთვის (შენიშვნა: ადამიანი საკუთარი ცხვირისა და მზის სისტემის იქით რიმ ვერ იხედება იმას რა უნდა ელაპარაკო?!).

საუკუნეა საკუთარი მიზეზით არ მიტირია, ძირითადად ტელეშოუებზე, სერიალებზე, ფილმებზე და რეკლამებზე მეტირება ხოლმე. გუშინ უმიზეზოდ ვიტირე, თან იმდენი რომ მომავალი 1 წლის განმავლობაში მაინც მეყოფა. მიზეზი არ მქონია, ნერვული შეტევა მქონდა, რომელიც უკიდურესი გადაღლისა და სტრესისგან მემართება ხოლმე. აი ისე უმიზეზოდ და არსაიდან დამეწყო ისეთი ისტერიკა რომ თან ვტიროდი და თან გაოცებული ვიყავი. მოკლედ, სერიოზულად ავიჭერი. მაშინვე გამოვიწერე დროებითი, სიმპტომური მკურნალობა – ფეხით გასეირნება, 10 მგ. ანტიდეპრესანტი და 100 გრამი ჯეკი ყინულის გარეშე. ისტერიკა კი ჩამიწყნარდა, მაგრამ დროსა და სივრცეში დაკარგვას ვერაფერი უშველა.

უკანასკნელი 10 დღის განმავლობაში სად აღარ ვიყავი, ჯერ იყო და 4 ღამიდან 2 თვითმფრინავში გავატარე, ორ ფრონტზე ერთდროულად ვიბრძოლე, ისე რომ დასვენებითაც კი არ დამისვენია, შემდეგ დავბრუნდი და უკვე ნაცნობ “ფრონტზე”, ნაცნობ “სანგარში” ამოვყავი თავი. შაბათ-კვირას დასვენების მიზნით, ისევ სადღაც გავეშურე და საბოლოოდ გადავედი რელსებიდან. სად ვარ, ვინ ვარ, რა დღეა, რომელი წელია?

ბევრი რამ ვცადე კიდეც, მთის წვერზე, ტყეში აშენებული სახლის ეზოში ადამიანის ჭაჭანება რომ არ იყო “ტოპლეს” გარუჯვიდან (სხვათაშორის სტანდარტულ გარუჯვასთან შედარებით ბევრად სასიამოვნოა) დაწყებული, გამქრალ სიგარეტის კოლოფებზე ნადირობით დამთავრებული (ვერავინ დამაჯერებს რომ როგორც არ უნდა გამეგიჟებინა თავი 2 დღეში 5 კოლოფ სიგარეტს მოვწევდი. აი, შეუძლებელია).

ბავშვობის მეგობრებთან 2 დღიანი უწყვეტი კომუნიკაცია საერთოდ ცალკე პოსტის თემაა. ყველა სამეგობროს რომელიც 2-ზე მეტი ადამიანისგან შედგება, აუცილებლად აქვს საკუთარი ტრადიციები, უნიკალური მახასიათებლები, რომელთა აღმოჩენაც და რომლებზე დაკვირვებაც სასწაულია.

ჰოდა, სანამ მარსზე გადავრგავდე ფინიკის, დედამიწის დროით დამდგარი ორშაბათისთვის უნდა შევემზადო, რომელთან შეხვედრაც რელსებიდან გადასულსა და დროსა და სივრცეში არეულს მიწევს. მძიმე კვირა იწყება ჩემს მიკრო სამყაროში. ჰოდა, სხვა რომ აღარაფერი დამრჩენია: “I’m not normally a praying man, but if you’re up there, please save me, Superman”. სანამ მარსზე გადავიდოდე, დამეხმარე სუპერმენ!

giphy

Advertisements

4 thoughts on “ძვირფასო სუპერმენ!

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s