Lips That Touch Liquor Shall Never Touch Mine


აქ სულ სხვა ტექსტი და სულ სხვა შინაარსი უნდა ყოფილიყო. თუმცა ვინაიდან და რადგანაც ძალიან ბევრი რამ არ ვიცი და საკმაოდ ხშირად ისეც ხდება რომ სრულიად შემთხვევით ვიგებ ხოლმე რაღაც ახალს, დღეს გეგმები შეიცვალა.

ჰოდა, ნაცვლად იმისა რომ დისნეის მულტფილმების მუსიკალურ გაფორმებაზე ვისაუბრო (რომელზეც აუცილებლად ვისაუბრებ), დღეს “Temperance movement”-ის ერთ-ერთი წარმომადგენლის შემთხვევით თვალში გამოჩხერილ ლექსზე უნდა დავწერო.

ორი სიტყვით (მეტი არც მე ვიცი და იმიტომ) ე.წ. “Temperance movement“-ზე: Temperance movement წარმოადგენდა მოძრაობას ალკოჰოლური სასმელების მოხმარების წინააღმდეგ, ძირითადად ამ მოძრაობის წევრები ეწინააღმდეგებოდნენ ალკოჰოლური სასმელების ნებისმიერი დოზით მოხმარებას და მოითხოვდნენ მოხმარების კანონის ძალით სრულ აკრძალვას ან შეზღუდვას. მოძრაობა მე-19 საუკუნის დასაწყისში დაიწყო.

ყურადღება არასოდეს მიმიქცევია ლექსიკონებში ამ სიტყვის (Temperance) განმარტებაზე, კერძოდ მისი ერთ-ერთი მნიშვნელობა “მაგარი სასმელებისაგან თავის დაჭერა“ ყოფილა.

ახლა ლექსზე, რომელიც ამ მოძრაობის აქტიური წევრის მიერ დაიწერა სწორედ ამ მოძრაობის მხარდასაჭერად.

Lips That Touch Liquor Shall Never Touch Mine

მე ამაზე უბრალოდ გამეღიმა, თუმცა ლექსის შინაარსმა მაინც ძალიან დამაინტერესა.

Alice Lee stood awaiting her lover one night – როგორც სჩანს “თავშეკავება“ და “მოთმინება“ ქ-ნი ალისის შემთხვევაში მხოლოდ ალკოჰოლს ეხებოდა. არა, საწინააღმდეგო კი არაფერი მაქვს, უბრალოდ აღვნიშნე.

Her cheeks flushed and glowing, her eyes full of light.

She had placed a sweet rose ‘mid her wild flowing hair;

No flower of the forest e’er looked half so fair

As she did that night, as she stood by the door

Of the cot where she dwelt by the side of the moor.

ჰოდა, კარგად გამოპრანჭული ალისი, გვარიანად დაღამებულზე, მორჩილად ელოდა საყვარლის გამოჩენას.

She heard a quick step coming over the moor,

And a merry voice which she had oft heard before;

And ere she could speak a strong arm held her fast,

And a manly voice whispered, – ოჰ, ეს მამაკაცური ხმა, წარმოვიდგინე კიდეც, ჯერ ხმა და შემდეგ ალკოჰოლით გაჯერებული სუნთქვა. ოჰ..

“I’ve come, love, at last.

I’m sorry that I’ve kept you waiting like this,

But I know you’ll forgive me, then give me a kiss.” – ან ძალიან რომანტიული ბუნების იყო ეს ალისის საყვარელი მამაკაცი (რომელსაც ბოხი ხმა ექნებოდა, აი ისეთი რომ ლაპარაკობს და თან ზარების რეკვა რომ გესმის. რასაც არ უნდა ნიშნავდეს ეს), ან ცოტა ზედმეტი მოუვიდა და ამჩატდა.

But she shook the bright curls on her beautiful head,

And she drew herself up while quite proudly she said, – აკი ვთქვი მის სუნთქვაში უეჭველად იგრძნობოდა ალკოჰოლი მეთქი, აბა საიდან ასეთი სიამაყე და სიმკაცრე?! თან ასეთი მოუთმენელი ლოდინის შემდეგ.

“Now, William – უი, ვილიამი რქმევია (მაპატიეთ ეს უაზრო ჩართვა).

“Now, William, I’ll prove if you really are true,

For you say that you love me — I don’t think you do;

If really you love me you must give up the wine,

For the lips that touch liquor shall never touch mine.” – ჰოდა, ვუალა, გამოცდა ნამდვილ მამაკაცს, ალკოჰოლი თუ ალისის ტუჩები.

He looked quite amazed – არც მიკვირს.

“Why, Alice, ‘tis clear

You really are getting quite jealous, my dear.” – ეჭვიანობა გამიგია, ჰო, გამიგია, მაგრამ მე ცოტა სხვაგვარად მესმოდა.

“In that you are right,” she replied; “for, you see,

You’ll soon love the liquor far better than me.

I’m jealous, I own, of the poisonous wine,

For the lips that touch liquor shall never touch mine.” – აჰა, ისევ. მაგრამ კაცმა თუ გამოპრანჭულ ალისთან პაემანზე მისვლამდე ცოტა ღვინო დალია, საიდან ასკვნის ალისი რომ მალე მას ღვინო ალისზე მეტად ეყვარება, მომკალით და ვერ გავიგე.

He turned, then, quite angry. – აქ ვიფიქრე, ვცდებოდი, ალბათ უბრალოდ ნასვამი კი არა, ღვინით გვარიანად გამაძღარი მიადგა და ახლა ისეთს დაატრიალებს, მეც კი დავფიქრდები მსმელი კაცების ტუჩებზე მეთქი, მაგრამ არა.

“Confound it!” he said,

“What nonsense you’ve got in your dear little head;

But I’ll see if I cannot remove it from hence.” – არ ვიცი, მაგრამ ეს პატარა თავუკაში გაჩენილი სულელური ფიქრები, ცოტა მესექსისტება, მაგრამ ეტყობა ეს ლექსი არც ფემინისტ ქალებზეა, არც პათოლოგიურ მსმელებზე და არც ქორწილამდე თავშეკავებაზე (ალკოჰოლს რომ არ ვგულისხმობ მიხვდით ალბათ).

She said, “‘Tis not nonsense, ‘tis plain common-sense:

And I mean what I say, and this you will find,

I don’t often change when I’ve made up my mind.” – სისულელეებით გამოტენილი პატარა თავუკა ეძახე და მაგრად კი დადგა. უკან მიმაქვს ჩემი სიტყვები.

He stood all irresolute, angry, perplexed:

She never before saw him look half so vexed; – აი ისევ დავიძაბე.

But she said, “If he talks all his life I won’t flinch”;

And he talked, but he never could move her an inch.

He then bitterly cried, with a look and a groad,

“O Alice, your heart is as hard as a stone.” – ნამდვილად ქვა აქვს ალისს გულის ნაცვლად, აბა როგორი გარიგებაა ალისის ტუჩების გამო დაივიწყო ღვინის გემო.

But though her heart beat in his favour quite loud,

She still firmly kept to the vow she had vowed;

And at last, without even a tear or sigh,

She said, “I am going, so, William, goodbye.” – ფილმადაც რა კარგი იქნებოდა. წარმოვიდგინე, შავ-თეთრი კადრები, ალისის შეწუხებული, თუმცა მაინც მკაცრი გამოხედვა, გზააბნეული (და ოდნავ მთვრალი) ვილიამი (თუ უილიამი), რომელმაც ეს ესაა გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს და თავის ზანზალაკებიანი ხმით გააჟღეროს.

“Nay stay,” he then said, – ავჩუყდი.

“I’ll choose one of the two —

I’ll give up the liquor in favour of you.” – არ ხარ უილიამ მართალი, არც შენ ალის. ყველაფერს აქვს ზომა.

Now, William had often great cause to rejoice

For the hour he had made sweet Alice his choice;

And he blessed through the whole of a long, useful life,

The fate that had given him his dear little wife.

And she, by her firmness, won to us that night

One who in our cause is an ornament bright. – “ჰეფი ენდმაც” არ დაახანა. მაგრამ მაინც უნდა აღინიშნოს, რომ ავტორი აშკარად დაჟინებით ამტკიცებს ალისის (და თუ განვაზოგადებთ ქალების) ფიზიკურ სისუსტეს და სიკოხტავეს, იმისთვის რომ ამის ფონზე კიდევ უფრო მეტად ვცეთ პატივი მის შეუდრეკელობას.

Oh! that each fair girl in our abstinence band

Would say: “I’ll ne’er give my heart or my hand

Unto one who I ever had reason to think

Would taste one small drop of the vile, cursed drink” – ყველაფერი კარგი, მაგრამ ასეთი უტრირება რა საჭიროა?!

But say, when you are wooed, “I’m a foe to the wine,

And the lips that touch liquor shall never touch mine.” – მაპატიეთ, მაგრამ ამას ვერ გავიმეორებ, უილიამის ზარებიან ხმას, აუცილებლად მოუხდებოდა ცოტაოდენი ალკოჰოლით შემატებული სიმსუბუქე.

მე რომ ამ დღეს გაგებული მოძრაობის “გულშემატკივარი“ არ ვარ ალბათ ისედაც ცხადია, თუმცა მაინც ვიტყვი რომ სასიამოვნო საღამოებს ძალიან უხდება წითელი ღვინო, ვისკი, მარტინი და სხვა ათასი წყეული სითხე.

საღამოს ხომ არ დაგველია?

tumblr_nqfk2zhmAg1qevcjfo1_500

Advertisements

2 thoughts on “Lips That Touch Liquor Shall Never Touch Mine

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s