while my guitar gently weeps


სხვა ტალღაზე ვარ.მალე დამშვიდობების დრო მოვა, მე კი უკვე რამდენიმე დღეა ვემშვიდობები, ეს წუთი რომ დადგება ყველაფერი უკვე მრავალჯერ გადაღეჭილ სცენად რომ მომეჩვენოს.

ალბათ არასოდეს შემეძლო ვყოფილიყავი იქ და მეცხოვრა იმ კონკრეტული მომენტით, რომელსაც ვცხოვრობდი. ფიქრები ყოველთვის ან უკან მრჩება ან წინ გამირბის. ანუ არასოდეს მიცხოვრია.

დავბრუნდები, ისევ ენერგეტიკული სასმელის გემო, სიგარეტის სუნი და წითლად შეღებილი ტუჩები მექნება.

წინასწარ დავიყენებ სახეს  და შევარჩევ ტონს რომლითაც ვიტყვი  “ძალიან მომენატრე! როგორ მიხარია შენი ნახვა”. მართლა გამიხარდება? რა თქმა უნდა გამიხარდება, თუმცა ახლა ამის წარმოდგენაზე my thoughts gently weep.

უკუღმა ათვლა დავიწყე.

ჰო, მიუხედავად მრავალჯერ განცდილი “არ ცხოვრებისა”, ახლა მაინც სხვანაირად “არ ვცხოვრობ”.

სხვა ტალღაზე ვარ.

Advertisements

5 thoughts on “while my guitar gently weeps

    1. საინტერესო ისაა რომ ვერცერთ მოსაზრებას ვერ ამტკიცებ 🙂 იქნებ არც ვითვლით უბრალოდ წიკწიკის ხმაა და დრო გვგონია 🙂

      Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s