ვირთხა


ჩემ უკვე გვარიანად მობერებულ ვირთხას კუდში ჩავავლე ხელი და მთელი ძალით მოვქაჩე ჩემკენ, მტვრიანი თათები მაგიდის ზედაპირზე გაახახუნა და მძიმედ გამოსრიალდა ხაოიან საფარზე.  მოსუქებულ გვერდებში ხელი ჩავავლე და ცარიელ ფურცელს მივაჩერდი. ფიქრებში ისევ საკუთარი ცხოვრების ამოცანების ამოხნას შევუდექი და ციფრები გავშალე.

როცა თავში ერთი ღირებული აზრიც კი არ მომდის და დასაწერი არაფერი მაქვს , ჩემი წითელთვალება ვირთხა ისე მიძალიანდება, ადგილიდან ძლივს ვძრავ ხოლმე.

ჭიდაობა რომ მომბეზრდა, ფეხსაცმლის ყუთიდან გამოჩრილ არყის ბოთლს შევეჩეხე თვალით და გაზავებაზე ფიქრი დავიწყე, კარადებში მტვრის მეტს რომ ვერაფერს გადავეყარე, მაცივრის ზედა თაროზე შემოდებულ ნახევრად გამოწურულ ლიმონს დავავლე ხელი და საბოლოოდ ამოვხადე სული.

ტანში სითბო პირველი ყლუპისთანავე ჩამეღვარა და კმაყოფილი სახით მივუბრუნდი მაგიდას, სადაც ჩემი მსუქანი და გატრუნული ვირთხა მელოდა.

მაგიდაზე გაშლილი ციფრები უჯრაში ჩავკუჭე და ისევ ცარიელ ფურცელს მივაშტერდი. ნაცრისფერ ვირთხას თავში საჩვენებელი თითი ორჯერ ჩავუკაკუნე და საგანგებოდ შეძენილ პორტსიგარს დავუწყე თვალიერება, დარჩენილი სიგარეტის ღერები გადავთვალე, ერთი ღერი ტუჩზე ჩამოვიკიდე და სანთებელა გავაჩხაკუნე.

ზარის ხმა გაისმა, მძიმედ წამოვდექი სავარძლიდან და უკითხავად გავაღე კარები, ხელში ქანცგაწყვეტილი ფოსტალიონი შემრჩა, რომელიც უკანასკნელი ორი წლის განმავლობაში ყოველ დღე მოდიოდა ჩემთან. ზრდილობიანად გამიღიმა, მეც ცალყბად მოვიკითხე და ულაპარაკოდ მოვუწერე ხელი გზავნილის „ჩაბარებაზე“. მაგიდასთან მიბრუნებულმა მოუთმენლად დავგლიჯე კონვერტი და პატარა ფურცელი ამოვაძვრინე. წერილის ტექსტი სტანდარტული იყო „ელ.ფოსტა შეამოწმე.“

მე ელექტრონულ ურთიერთობებს ვერ ვიტანდი, ის მოძველებულ მიმოწერას, არც ერთი ვიშლიდით ჩვენსას, ჰოდა 2 წლის განმავლობაში ერთსა და იმავე ტექსტს მწერდა, მე კი დაჟინებით ვუბრუნებდი პასუხს, „მომწერე რა გინდა!“ სამსახურში მისვლისას, მისგან მოსულ ყველა გზავნილს წაუკითხავად ვშლიდი და ველოდებოდი როდის ინებებდა კეთილს და სათქმელს ადამიანური ფოსტით გამომიგზავნიდა, ის კი ყოველ ჯერზე მიბრუნებდა გაუხსნელ კონვერტებს.

ალკოჰოლი რომ მომეკიდა, თავი ვერ შევიკავე და ჩემ ვირთხას ვეცი, რა გასაკვირია რომ ის ნამდვილი ვირთხასავით მოიქცა, თათები აიშვირა და ისე თავისუფლად გამოსრიალდა მაგიდაზე, რომ რამდენიმე წამში უკვე მის ელექტრონულ გზავნილს ვუყურებდი.

ბევრი არაფერი შეცვლილა, ხელი ისევ ჩემი ვირთხის ზურგზე მქონდა შემოდებული და ისევ ცარიელ ფურცელს მივშტერებოდი. საინტერესოა მთელი ორი წელი ცარიელ ფურცელს მიგზავნიდა თუ თავიდან მაინც იწუხებდა ხოლმე თავს წერილის შინაარსზე ფიქრით.

კიდევ ერთი ილუზია მივახვრჩვე, მარჯვენა ხელში არყის ბოთლი მოვიგდე, მარცხენაში პორტსიგარი.

გატრუნული ვირთხა ისევ თათებით ებღაუჭებოდა მაგიდას.

tumblr_lb6hedzxSu1qbo784o1_500

Advertisements

4 thoughts on “ვირთხა

  1. მე იტალიური ” ლიმონჩელოს”რეცეპტი მაქვს და როგორც კი მოვრჩები და იმედი მაქვს როდესმე მოვრჩები, რაკი აგერ უკვე მესამე კვირაა ავად ვარ, აუცილებლად გავაკეთებ. გაგასინჯებ 🙂

    Like

      1. ოკ, მიღებულია, წინასწარ ნერწყვი მდის, ისე საინტერესოდ ჩანს ფურცელზე და წარმოსახვაშიც, წინასწარ გაყინულ შუშის ჭიქებში ჩასხმული 🙂

        Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s