სტოქჰოლმურად


მიყვარს წარმოსახვით ჭაობში წოლა, იმის შეგრძნება, რომ ირგვლივ ყველაფერი ლპება, როდესაც ვაცნობიერებ რომ დასაკარგი აღარაფერია და ისეთი თავისუფლების შეგრძნება მიპრყრობს ლამისაა ცალი ხელი თავქვეშ ამოვიდო, მეორეში სიგარეტი დავიკავო და საამური ღიმილით ვუყურო როგორ მიიკლაკნება კვამლი ზევით და როგორ იფანტება ჰაერში. ამ ტკბობის პროცესში ვხვდები, რომ სანახაობა, გასართობი მაკლია, რომ ამ აგდებულ დამოკიდებულებას ცხოვრებისა და საკუთარი თავის მიმართ აზრი არ ექნება თუ ყელამდე ჭაობში წოლისას თავის შესაქცევს ვერაფერს ვიპოვნი.
იმისთვის, რომ ნათლად ვიგრძნო თუ რაოდენ ”მიმიფურთხებია” აუცილებლად მჭირდება ის რის ან ვის მიმართაც ამას ვიგრძნობ.
შუალედს ვერასოდეს ვიცავ, ყოველთვის მოვიაზრებდი, რომ ეს ჩემი პიროვნების ერთ-ერთი ყველაზე დიდებული შტრიხი იყო – რადიკალური, შეუბრალებელი მე, მაგრამ წუმპეში წოლის პროცესში საკუთარ სიდიადეზე ფიქრი დიდი ვერაფერი გასართობია.
ერთფეროვნება, სიხშირე, განჭვრეტადი, პროგნოზირებადი მრავალფეროვნებაც კი, ინტერესის ყველაზე დიდი მკვლელია, თუმცა დამოკიდებულების პროცესში ზღვარს ვერასოდეს ავლებ, სიხშირისგან გბეზრდება, გაიშვიათების მცდელობა კი მხოლოდ მტანჯველ დაუკმაყოფილებლობის შეგრძნებას გიჩენს. ამიტომ არჩევანს თამაშზე, ჩემთვის ყველაზე მისაღებ გზაზე ვაკეთებ, კატასავით ვიქცევი, თაგვზე ვნადირობ, კუდით ვიჭერ და ვერთობი იმის ყურებით თუ როგორი დაჟინებით ცდილობს თავის დაღწევას, სწრაფად მბეზრდება და გულმოწყალედ ვჩუქნი თავისუფლებას, ბუნებრივია, რომ პირველად უკანმოუხედავად გარბის.მომდევნო 24 საათს გაუნძრევლად ვატარებ წუმპეში და შემდეგ მისი თავიდან დაჭერის ჟინი მიჩნდება ანუ ისევ ნების საწინააღმდეგოდ მივათრევ ჭაობში.
სტოქჰოლმის სინდრომზე გსმენია რამე? ჰო, როდესაც მსხვერპლს სიმპათია უჩნდება ანაც უყვარდება მოძალადე, გამტაცებელი. სანამ ვერთობი ის ჩემგან ყველა ჟესტს განსაკუთრებული სიკეთის, გულმოწყალების გამოვლინებად აღიქვამს, ბოლოს თავისუფლებას ვჩუქნი და აღარ მირბის, განა შეიძლება გაგიჩნდეს თაგვის დაჭერის სურვილი, როდესაც ის თავად გივარდება კლანჭებში?
იცი რაზე ვოცნებობ? იმაზე, რომ ერთ დღეს მე ვიქნები თაგვი. რატომ? იმიტომ, რომ ვიცი ეს დღე არასოდეს დადგება და ამის გაცნობიერება ჭაობში წოლისას ყველაზე დიდ სიამოვნებას მანიჭებს.

Advertisements

6 thoughts on “სტოქჰოლმურად

    1. მეც მიზიდავს მაგ ჟანრის ფილმები. მსგავს სიტუაციაში (საბედნიეროდ) არასოდეს ვყოფილვარ ამიტომ ვერ ვიტყვი მაქვს თუ არა მიდრეკილება სტოქჰოლმური სიყვარულისკენ 🙂

      Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s