5 ცვილის ფიგურა


– უკვე 8 საათია.
– მერე?
– არავინ მოსულა. თუ არავინ მოვა ფულს ხომ მაინც გადამიხდი.
– ჩანთა მომიტანე, ახლავე მოგცემ ”ხელფასს” რომ დამშვიდდე.
რამდენიმე წამში უკვე მაგიდასთან იდგა და ჩანთას მაწვდიდა, მივეცი შეპირებული ჰონორარი და ვთხოვე ისევ კარებთან დამდგარიყო.
8 საათი ისე გახდა მისი ხმა არ გამიგია, მაგიდაზე მივწექი, საფერფლე გულზე დავიდგი და კვამლის ღრუბლებში განვაგრძე ცურვა, ცოტა ხანში მისი წრიპინა ხმა მომესმა, აღარც მახსოვდა მისი არსებობა და ისე შევხტი კინაღამ თავზე წამოვიმხე დიდ ხანს ნაგროვები ფერფლი. ოთახში გაღიმებული შემოვიდა, უკან ხელების ცეცებით თვალებ ახვეული სტუმარი მოყვებოდა, თვალი ჩამიკრა და სკამზე დაჯდომაში მიეხმარა, თითით ვანიშნე მოდი მეთქი, მომიახლოვდა, ყურში ვუჩურჩულე ”ეს რომელია?” მხრები აიჩეჩა, პირი ყურთან მომიტანა და მითხრა ”არ ვიცი, მოსაწვევის გარეშეა მოსული.” გავბრაზდი ის ის იყო უნდა მეყვირა ისე რა ჭირად შემოიყვანე მეთქი, რომ უცნობის ქურთუკის ჯიბეში ნაცნობ ფურცელს მოვკარი თვალი, ვანიშნე ამოაცალე ჯიბიდან და მომიტანე მეთქი, ასეც მოიქცა, მოსაწვევზე სახელი გადაშლილი იყო, გავბრაზდი და ისევ ჩემ პატარა კომპანიონს ვუხმე, ვუთხარი სასწრაფოდ გაარკვიე ვინ არის მეთქი, კარგიო უდარდელად მიპასუხა, მიუახლოვდა, მხარზე საჩვენებელი თითით უჩხვლიტა იფიქრებდი ამოწმებს ცოცხალია თუ არაო, სიცილი ძლივს შევიკავე, სტუმარს კი რეაქცია არ ქონია ”რომელი ხარ?” კითხა წრიპინა ხმით, უცნობმა გაუღიმა, თუმცა არაფერი უთქვამს, ”წრიპინამ” შემომხედა რა ვქნაო, ვანიშნე წადი ისევ კარებთან დადექი მეთქი.
ამასობაში ცხრის ნახევარი გახდა, იმედგაცრუებული ისევ მაგიდაზე ვიწექი, ისევ სიგარეტს ვქაჩავდი და ყოველგვარი სიყალბის გარეშე ”ფეხებზე მეკიდა” ის რომ ოთახში მარტო არ ვიყავი. გვამივით იდო სკამზე, სახვევისკენ ხელი არც კი წაუღია, ცნობისმოყვარეობა აშკარად არ იყო მისი სუსტი წერტილი.
უკვე ცხრა ხდებოდა ”წრიპინამ” ორი სტუმარი, რომ შემოიყვანა ოთახში, სკამზე დასვა და მოსაწვევები გამომიწოდა, ვანიშნე არ მინდა მეთქი, გამოჩნდნენ თუ არა მაშინვე ვიცანი. კიდევ რამდენიმე წუთს ვიჯექი უხმოდ, ამასობაში დამსწრეთა რაოდენობა ხუთამდე გაიზარდა, მივხვდი, რომ ლოდინის დრო ამოიწურა, წრიპინას ვთხოვე კარები დაეკეტა და სახლში წასულიყო, მითხრა ჯერ ადრეაო, სამზარეულოში გავიდა მაგიდას მიუჯდა, შემეცოდა კაკაო ჩამოვუსხი და კარები გამოვიხურე.
ოთახში შევბრუნდი, უკვე გვარიანად ბნელოდა და განწყობისთვის რამდენიმე სანთელი ავანთე, მართალია თვალები ახვეული ქონდათ, მაგრამ ჯდომის მანერით მივხვდი დაბნეულები იყვნენ და უკვე მოუთმენლობა იპყრობდათ.
მაგიდაზე დავდექი, არ ვიცი რატომ გადავწყვიტე ამის გაკეთება, ალბათ იმიტომ, რომ ოდნავ მაღლა ვყოფილიყავი, სცენის შეგრძნება მქონოდა.
”მაინც რამ გადაგაწყვეტინათ აქ მოსვლა?! არა, პასუხის გაცემით თავს ნუ შეიწუხებთ, ეს რიტორიკული შეკითხვაა. ვერაფრით გამიგია, როგორ შეიძლება დათანხმდე უცნობი ადამიანის მიწვევას, წახვიდე გარეუბანში, თექვსმეტი სართული ფეხით აიარო, კარებთან თვალები აგიხვიონ და ბინაში შეგიყვანონ, მშურს თქვენი გამბედაობის.
ალბათ გაინტერესებთ აქ რატომ ხართ, გაინტერესებთ აბა რა, ამას რა კითხვა უნდა, მიზეზი მარტივია, მომბერზრდა ერთფეროვნება, ჰო, ოღონდ ჩემი ერთფეროვნება, ისეთი თქვენთვის, რომ წარმოუდგენელი მრავალფეროვნება იქნებოდა და ადრენალინის გადაჭარბებული დოზისგან გული, რომ გაგისკდებოდათ. როგორც სხვებს მეც ყველაფერი მბეზრდება, ყელში ამომდის, თუმცა სხვებისგან განსხვავებით გადამჭრელ ზომებზე უარს არასოდეს ვამბობ, ჰოდა ვუალა ახლა აქ ხართ.
მერამდენე დღეა უმისამართო ბჟუტურის სურვილი მახრჩობს, ვერავინ ვიპოვნე ვინც დაჯდებოდა და მომისმენდა, აი ასე უბრალოდ, აიტანდა ჩემ თეატრალურ გამოსვლებს, მოკლედ გამონახავდა დროს, ისე რომ კეთილი ენება და პირში წყალ ჩაგუბებული წასულიყო, ბრძნული იდეებისა და რჩევების ფრქვევის გარეშე. ცოტა ხანს ვიფიქრე რა ვქნა მეთქი… ახლა წარმოიდგინეთ, რომ კამერა თქვენ მხარეს მოტრიალდა და სათითაოდ გადაგიარათ სახეზე, რისთვის? იმისთვის, რომ მაყურებელმა დაინახოს, მთელი 5 მსმენელის პოვნა შევძელი.
ისეთი დაძაბულები ხართ, ალბათ თავხედობა იქნება ტაშის დაკვრა გთხოვოთ, გიყურებთ და მგონია, რომ ცვილის ფიგურები დამილაგა ვიღაც მოცლილმა.
რა უცნაურია, ზუსტად ახლა, ამ მომენტში, არაფერი მაქვს სათქმელი, თქვენ მოსვლამდე კი ლამის თავი გამისკდა იმდენი წინადადება მომაწვა ერთბაშად.
ასე ხდება ხოლმე, როდესაც საუბარი მინდა ვერაფერს ვამბობ, როდესაც წერა მინდა ვერაფერს ვწერ, მოკლედ ჩემი სურვილი და შესაძლებლობა თითქმის არასოდეს ემთხვევა ერთმანეთს. თქვენი?
ყოჩაღ! საგულდაგულოდ წაგიკითხავთ ჩემი არაჩვეულებრივი კალიგრაფიით შესრულებული ტექსტი მოსაწვევზე, როდესაც თქვენგან ათასი ძახილის ნიშნით მოვითხოვე სრული მდუმარება.
ან იქნებ აქ ზუსტად იმიტომ ხართ, რომ სათქმელი არაფერი გაქვთ. ჰო, მე ასე ვიქცევი ხოლმე, ხშირად სრულიად უინტერესო, დაშრეტილი ვარ და ქურდივით ვიპარები სხვა ადამიანების სცენასთან, მათ სიტყვებს ვიბეჭდავ ტვინში, რომლებსაც ვავითარებ, ვიკვებები მათი იდეებით, შემდეგ ალკოჰოლით ვრწყავ, სიგარეტით ვაშრობ და საკუთარ თავს სარკეში ჰაეროვან კოცნას ვუგზავნი, იმისთვის, რომ არაჩვეულებრივი ნაძირალა ვარ. ჰოდა, თქვენი აქ ყოფნის მიზანიც თუ ეს არის ”Bon Appétit”.
გოგონა, ჰო თქვენ, არაჩვეულებრივი შავი კაბით, რომ იწონებთ თავს, მგონი ფეხი დაგიბუჟდათ გაუნძრევლად ჯდომისგან და დროა პოზა შეიცვალოთ. თუმცა რა ჩემი საქმეა.
რას ვამბობდი? ჰო, მგონი კვებაზე ვსაუბრობდი, ალკოჰოლის მეტს ვერაფერს შემოგთავაზებთ, თუ გნებავთ შემიძლია ჩამოგისხათ, ოღონდ წინასწარ არ გეტყვით რა სასმელი მაქვს.
ვხედავ არც ერთი იწვით თრობის სურვილით, აი მე კი ამაზე უარს არასოდეს ვამბობ, ოღონდ იაფფასიანი ლოთი არასოდეს გავხდები, ძვირფასი ალკოჰოლიკი კი ბატონო!
არჩევანის საშუალება, რომ გქონდეთ რომელს აირჩევდით უმტკივნეულო, მშვიდ სიკვდილს თუ ღირსეულს? ინექციით მოკვდებოდით თუ ეშაფოტზე ახვიდოდით? მე კოცონს ვამჯობინებ, საოცნებო სიკვდილია ჩემთვის, დიახ, იცოდით, რომ სიკვდილიც შეიძლება იყოს საოცნებო?!
იცით ვინ ვარ? კუდიანის იარლიყს ამაყად, რომ ირგებს და ღამით საბანს თავზე, რომ იხურავს შიშისგან ის.
თქვენ?”
გავჩუმდი, მივხვდი, რომ მომბეზრდა, დავიღალე, წრიპინას დავუძახე და ვთხოვე კარებამდე მიეცილებინა. პირველი სტუმარი ფეხს არ იცვლიდა. ვიცოდი ვინც იყო, ის ვისი მოსვლაც ყველაზე მეტად მინდოდა, იმდენად მინდოდა, რომ მომყირჭდა.
ხელი მოვკიდე, მივიყვანე კარებთან და ვუთხარი ”ზედმეტი მოგივიდა, გადაამლაშე.” ზღურბლზე გადასვლაში მივეხმარე, კარები მაგრად მივაჯახუნე და ბოთლი მოვიყუდე. 

Advertisements

7 thoughts on “5 ცვილის ფიგურა

  1. ვისიამოვნე პოსტით.
    ”ზედმეტი მოგივიდა, გადაამლაშე.”- დამოკიდებულება ზოგადად ამ სტუმრისადმი მომეწონასავით. უფრო სწორად, რაღაცნაირად აღვიქვი, ვერ ვხსნი ზუსტად 🙂
    მომენატრა ეს ბლოგი და მისი ავტორი.
    ძვირიანი ალკოჰოლიკი ლუდს დალევს მაგალითად? არაყს? 😀
    და რომელ დღეებში? 😀

    Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s