ახალი იდეების კვების პროცესში


ვერ ვიტან დაჭრილი ხის სუნს, რაღაცნაირი უსიამოვნო ჟრიალი მიპყრობს ხოლმე. კიდევ უფრო მეტად ვერ ვიტან სისხლის სურნელს, პირში ჟანგისა და სიმლაშის შეგრძნებას, რომ ტოვებს. ამ ორის კომბინაცია კი ნამდვილად მომაკვდინებელ ნაზავს ქმნის.

დილიდან ამეკვიატა აზრი, რომ სადღაც სისხლით გაჟღენთილი გამომშრალი ხის ნაფოტი გდია და მთელი დღეა ვცდილობ ამ შეგრძნებას ვებრძოლო.

დიახ, როგორც მეფისტოფელმა თქვა, სისხლი ნამდვილად სხვა თვისების მქონე წვენია.

დილით ორი აბი დამამშვიდებელი დავლიე, რაღაცნაირი იმედის განცდა მეუფლება ხოლმე, როდესაც კატაბალახას სურნელით გაჟღენთილ მწვანე შეფერილობის კაფსულას ვათამაშებ ხელში და ვიცი, რომ სულ ცოტა ხანში სისხლი მოწოლილ ემოციებს მასში გახსნილი სითხით დაუწყებს ბრძოლას.

ეჭვის საზიზღარი შეგრძნება მეპარება ძარღვებში. როდესაც ხელჩასაჭიდი არაფერი გაქვს მილიონობით თეორია ირევა ერთმანეთში, შენ კი იმედის ბოლო ნაპერწკალს ებღაუჭები და ცდილობ მათში ყველაზე სასურველზე შეაჩერო არჩევანი, შემდეგ კი თავიც დაირწმუნო აღნიშნული თეორიის სანდოობასა და რეალობასთან სრულ შესაბამისობაში.

ეს ის შემთხვევაა, როდესაც უეცრად ღრმა ძილიდან გამოიღვიძებ და ცდილობ მიხვდე ის რაც გაწუხებს დაგესიზმრა თუ მართლა მოხდა, იმდენად ბევრჯერ გაქვს სცენარი გონებაში გადაღეჭილი, რომ ვერაფრით მიმხვდარხარ სად გადის ზღვარი რეალობასა და ფანტაზიას შორის. შემდეგ იმეორებ, რომ არაფერი მოგჩვენებია, დანამდვილებით იცი, რომ საკუთარი თავის საიდუმლოდ შენახვის ყველა მცდელობა ნელ-ნელა უშედეგო ხდება და სულ მალე ხალხით გადაჭედილი დარბაზის წინაშე მოგიწევს იმის აღიარება, რომ გიპოვნეს.

ვერაფრით გამიგია რატომ ვაიძულებ თავს მუდმივად პირში წყალ ჩაგუბებული იდგეს და ჩრდილიდან ადევნოს თვალი ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებს, შემდეგ კი კარგად შენიღბული გამოცხადდეს ქალაქის ტრიბუნაზე და დაუსრულებლად ისაუბროს ყველაფერზე რაც ნახა, მოისმინა, მოიწონა ან დაგმო.

ისევ იდეალებზე სასაუბროდ მექაჩება ენა. არსებებზე, რომლებიც განსაკუთრებული ცვალებადობით გამოირჩევიან და როგორც წესი გარშემომყოფთა ყურადღების ცენტრს არასოდეს ტოვებენ. ყოველთვის იმას გაძლევენ რისი მიღებაც გინდა და რაც ყველაზე მთავარია ამას მანამ აკეთებენ, სანამ თავად გააცნობიერებ აღნიშნულის სურვილს.

ერთ-ერთი მათგანი საკუთარი თავის გამჟღავნების გარეშეც კი ახერხებს ამ ტიტულის მორგებას. მასთან ბრძოლა უკვე მოდად იქცა საზოგადოებაში, რომელიც ჩემი დაკვირვების ობიექტს წარმოადგენს, თუმცა მიუკერძოებელი მხარე ადვილად მიხვდება, რომ ეს ძიძგილაობაც მხოლოდ ერთ მიზანს ემსახურება -როგორმე თავადაც მოექცნენ მისი ყურადღების ქვეშ და წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვონ. რომელ მხარეს წარმოვადგენ მე? არც ერთს, მე ის ვარ ვის იდეებსაც კვება სჭირდება, უზარმაზარ სცენაზე გამოჩენილი თვითნასწავლი იდეალი და მასზე გამიჯნურებული საზოგადოება კი საუკეთესო საკვებს წარმოადგენს.

Advertisements

14 thoughts on “ახალი იდეების კვების პროცესში

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s