მონოლოგი ბოთლით ხელში


მოსაწევად ფანჯარასთან მისულს აურაცხელი რაოდენობით იდეა მიტრიალებს თავში, ასე ვიცი ხოლმე უდროო დროს განსაკუთრებული ნაყოფიერებით გამოირჩევა ჩემი გონება, კლავიატურის აჩხაკუნების მომენტში კი შედგება ხოლმე ჯორივით და ფეხს არ იცვლის ადგილიდან.

საინტერესო დროს ვცხოვრობ? არ ვიცი, რთულია ამის განსაზღვრა, შესაბამისად არც ის ვიცი მავანმა დამწყევლა თუ არა ძველი ჩინური წყევლით, თუმცა ამ უკანასკნელის ნაკლებობას თითქოს არ განვიცდი. არა, იმას კი არ ვგულისხმობ, რომ ვიღაც მოცლილი დადგა და მთელი რიგი რიტუალები ჩაატარა ჩემი ცხოვრების მოსაწამლად, იმის თქმა მინდა, რომ საკუთარ თავს წყევლას თვითონ ვუგონებ, უფრო კონკრეტულად კი განაჩენი გამომაქვს და შემდეგ ამას “წყევლის” სახელით მოვიხსენიებ. რატომ ვაკეთებ ამას? არ ვიცი, რა საჭიროა ადამიანს ყველა ქცევასა თუ ჩვევაზე გქონდეს არგუმენტი, ეს უბრალოდ გახასიათებს და მორჩა, საკუთარ თავში ხელების ფათური უმეტესად არც თუ ისე სასარგებლოა.

ბოდიშს ვიხდი, მართალია თქვენ ვერ დააფიქსირეთ (ან რას დააფიქსირებდით), მაგრამ მე ეს ესაა ალკოჰოლით სავსე ბოთლის გამოძვრენა ვცადე ჩემი საწოლის რკინის კიბის საფეხურებს შორის უხმაუროდ, არ მინდა გვერდზე ოთახში (ან ოთახებში) მყოფი ადამიანების არა სასურველი ყურადღების ცენტრში მოვექცე.

ჰოდა რას ვამბობდი? მგონი მნიშვნელოვანს არაფერს.

არ ვიცი დაგიფიქსირებიათ თუ არა მაგრამ, საზოგადოების უმეტესობა ეთაყვანება “რევოლუციონერებად” წოდებულ ადამიანების ჯიშს. არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს იდეებს, რომლებსაც ისინი ტრიბუნიდან აფრქვევენ, მთავარია ორ კრიტერიუმს აკმაყოფილებდნენ: საკმარისია იყვნენ საკმარისად მიმზიდველნი და ლანძღონ საკუთარი თავი სისხლის უკანასკნელ წვეთამდე (არ ვიცი ეს გამოთქმა რამდენად უხდება, აღნიშნულ მოსაზრებას, მაგრამ ბჟუტურისას პირზე მომადგა, ჰოდა გადავწყვიტე მისი დატოვება). როდესაც ადამიანის კეთილგანწყობის მოპოვება გინდა, დღემუდამ იმაზე ფიქრობ რითი ასიამოვნო, ხოლო ის ვინც ასევე დღემუდამ საკუთარი პერსონის ფეხქვეშ გათელვითაა დაკავებული, მისთვის კმაყოფილების მინიჭების შეუდარებელ შანსს გაძლევს, “ნაძირალა ვარ” “კარგი რა, მგონი ზედმეტი მოგდის, არაჩვეულებრივი ადამიანი ხარ”, “მხეცი ვარ” “აღმაფრთოვანებს შენი გამბედაობა, თუმცა მიმაჩნია, რომ შენ იმაზე გაცილებით უკეთესი ხარ, ვიდრე გგონია.” “ვერავის გიტანთ” “რა მოხდა? რით შემიძლია დაგეხმარო?” ასე დაუსრულებლად… ზოგჯერ ამ ჯიშის წარმომადგენლები ფრიად საინტერესო მსჯელობის ავტორები ხდებიან, მათი თაყვანისმცემლები კი ძველებურად განაგრძობენ ხოტბის შესხმას სრულიად უდროო დროს და უადგილოდ.

სამწუხაროა ბატონო რევოლუციონერო, არადა თქვენი ბოდვა ხშირად გულწრფელ ტაშსა და ღრმა მსჯელობას იმსახურებს ხოლმე.

Advertisements

6 thoughts on “მონოლოგი ბოთლით ხელში

        1. ჰო, ალბათ მართალი ხარ. არც მე ვიცი საინტერესო დროს ცხოვრება წყევლას წარმოადგენს თუ არა, მაგრამ უინტერესო დროს ცხოვრებას ნამდვილად უნდა ჯობდეს

          Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s