მაშინებს


”მისი ჩაშავებული თვალები და გაფითრებული სახე მაშინებს, მისი უაზროდ გამხდარი ხელები, გრძელი თითები და დაღლილი გამოხედვა მზარავს, მისი სილუეტი ისე მიზიდავს თითქოს ყველაზე მშვენიერ ზმანებას ვხედავდე.
მე ის მაშინებს, მაშინებს მისი დუმილი, მაშინებს მისი ჩანაწერები, რომლებსაც ბოლომდე არასოდეს ვკითხულობ, მაშინებს ის, რომ მას მე ვიზიდავ, მაშინებს, რომ არასოდეს იშურებს მისთვის ამდენად არა დამახასიათებელ სითბოს, მაშინებს ის, რომ ვალში ვარ და ვერაფრით ვახერხებ მის დავიწყებას.
მე მას ვაშინებ, ჩემი მოხორბლისფრო კანი და მზისგან გაღიავებული თვალებით, ჩემი დაუსრულებელი საუბრითა და ჩემთვის ესოდენ არა დამახასიათებელი სიცივით.
ის ვალშია, მე მისთვის ვსაუბრობ, ის ჩემთვის წერს, როგორც კი დაწერს მე მას ვპასუხობ, როგორც კი ვპასუხობ ის ისევ მწერს, როდესაც მწერს მე საბანს ვიფარებ და ვიტყუები რომ არ წამიკითხავს, ის ამას ხვდება და კედლის უკან იმალება, როგორც კი სათქმელს ჩამოვაყალიბებ მე ვაგრძნობინებ, რომ დროა მომისმონოს, ის რამდენიმე მეტრის დაშორებით დგება და გაბადრული სახით ისმენს ყველაფერს რასაც ვეუბნები, მე სათქმელს ვამთავრებ და ვალმოხდილი ვემზადები წასასვლელად, სამსახურში მისულს ის მე მწერს და მე საღამოსთვის სიტყვას ვამზადებ, ჩვენ ერთმანეთს ვაშინებთ.”
– მხოლოდ ამის სათქმელად დამიძახე?
ვდუმვარ.
– შენ ხომ იცი, რომ ყოველ დაძახებაზე აქ ვერ გავჩნდები, ამიტომ სანამ ჩემს ნახვას მოისურვებ და თან სასწრაფოდ დაფიქრდი რამდენად მნიშვნელოვანი საქმე გაქვს.
ისევ ვდუმვარ და იატაკს ვუყურებ.
მეხუტება და მიდის. მარტო დარჩენისთანავე წერას ვიწყებ.
”მას თხელი ზურგი აქვს, აშოლტილი ფეხები, კუპრივით შავი თმა და მარმარილოსავით თეთრი კანი. ის დაუნდობელია, თუმცა თბილი, მის შეუბრალებლობაში იმხელა სიყვარულია, რომ ამის წარმოდგენაც კი გაუჭირდება ადამიანს, რომელსაც ის არასოდეს უნახავს. მე მიყვარს მისი თითები, რომლებიც იშვიათად, მაგრამ მაინც მეხება, მიყვარს მისი ტუჩები, რომლებიც ყოველთვის შინდისფერ-ლურჯ-წითელია, მიყვარს მისი სიმკაცრისგან აკანკალებული ხმა და ამ ხმის გაგონებისას ენის ქვეშ გაჩენილი სირბილის შეგრძნება, აი ისეთი ”შედედებულ რძეს” რომ შეჭამ ბევრს და გადამეტებული სიტკბოსგან რომ გიჩნდება.
ის ისეთივე ახლობელია ჩემთვის, ისეთივე საყვარელი, ისეთივე იშვიათი, როგორიც ბავშვობაში გასინჯული დედაჩემის გაკეთებული ცხელი შოკოლადი.
მე ის მაშინებს.
ჩემი მჭევრმეტყველებისთვის შეუფერებელი მდუმარება ქარიშხლის მოახლოვებას ამცნობს, ჩემი უპასუხო მზერა და ჩახუტებისას უპასუხო ხელები, მუდმივად ჰორიზონტისკენ მიმართული მზერა, როლების გაცვლა, მისი ლაპარაკი და ჩემი წერა.
მე მას ვაშინებ”.
დილით ოთახის კარები იღება, ნაცნობი ჩასუქებული სილუეტი მადებს შუბლზე ხელს და თერმომეტრს იქნევს, რამდენიმე წუთი თავზე მადგას და შემდეგ თავის უაზრო ქიცინით გადის ოთახიდან, მე ბალიშის ქვეშიდან ფურცელი გამომაქვს და ვყნოსავ, მასაც უკვე საავადმყოფოს სუნი აქვს და მეზიზღება. მე ისევ ვწერ.
”მას შუქი მოაქვს, შემოსვლისთანავე ფარდებს წევს და თვალებში მიყურებს, ის ახლაზგარდაა და არასოდეს ვეკითხები ასაკს. ის ისეთი გრილი და სასიამოვნოა, როგორც სისხამ დილით სახეზე მონავარდე ჰაერი, ის ცოცხალია.
მე ის მაშინებს.
მე ხელებიც ნისლიფერი მაქვს, მზიან ამინდსაც უსიცოცხლოს ვხდი, მე მოხუცი ვარ და ის არასოდეს მეკითხება ასაკს. მე ისეთი ნაცრისფერი ვარ, როგორც გასვენების დღეს გათხრილ სამარეზე ჩამოწოლილი ბურუსი, მე მკვდარი ვარ.
მე მას ვაშინებ.”
მოსაღამოვებულს კალმით ხელში მეღვიძება და წერას ვაგრძელებ.
”ჩვენ შევიცვალეთ.
ის მე აღარ მწერს, მე აღარ ვლაპარაკობ.
ის ვალში არ არის და მე საბნის გარეშე მძინავს.
მისი თვალები გაღიავდა და კანზე მზე მოეკიდა.
მე გავფითრდი და თვალები ჩამიშავდა.
ის იშვიათად მელაპარაკება, მე იშვიათად ვწერ.
ის ისევ მშვენიერია, მე ისევ არ ვიცი როგორი ვარ.
ის გაცივდა, მე გავთბი.
ის აღარ მეხუტება, მე კი კარების ყოველი გაღებისას ვხსნი მკლავებს.
მე მზერით ვეძებ და მავიწყდება ჰორიზონტი, ის აღარ მხედავს.
ვეკითხები ასაკს და არ მპასუხობს.
ის წავიდა და აღარ მაშინებს.” 

Advertisements

6 thoughts on “მაშინებს

    1. მე ჯერ კიდევ ვერ ვხვდები რა შეგრძნებით დავწერე ეს პოსტი, ძალიან უცნაური დღე იყო, რაღაცნაირად შემომეწერა 🙂

      Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s