ბოდვა უსათაუროდ


საშინელმა თავის ტკივილმა გააღვიძა, თვალი ფანჯრისკენ გააპარა და შვებით ამოისუნთქა ”ფარდის გაფარება მაინც არ დამვიწყებია” -ჩაილაპარაკა გაბზარული ხმით. იატაკზე იწვა, ეცადა გაეხსენებინა როდის მოვიდა სახლში მაგრამ ვერაფრით გაიხსენა, თეთრ მაისურს მტვრისგან ფერი ქონდა შეცვლილი, ამრეზით დაიხედა, ნელი მოძრაობით წამოდგა და ლოყას შეეხო, ტკივილი იგრძნო, ”ალბათ მთელი ღამე გაუნძრევლად ვიწექი”, თაროზე დასაკეც სარკეს მოკრა თვალი, აიღო და ნახევრად მძინარე სახით გაუსწორა თვალი საკუთარ თავს, ლოყა შეწითლებული ქონდა და ლამის მთელი იატაკის რელიეფი ეტყობოდა ზედ, ხელით მტვრის რამდენიმე ნამცეცი მოიშორა და თვალებს დააკვირდა, ”ფერი შემეცვალაო” – გაიფიქრა და გამომწვევი მზერა ესროლა სარკეს, ქუთუთოებზე ალაგ-ალაგ შავი ფანქრის კვალი შერჩენოდა ”რას ავიკვიატე ეს ფანქარი ბოლო ხანებში” – თქვა ღიმილ ნარევი სახით და შემდეგ თვითონვე უპასუხა ”მიხდება და იმიტომ”.
მაგიდაზე გაშლილ პატარა ფურცლებს მოკრა თვალი, ახლოს მივიდა და სკამზე ჩამოჯდა ”რამდენი მიწერია” – გაიფიქრა გაკვირვებულმა და მათ დალაგებას შეუდგა, დიდი წვალების შემდეგ აღადგინა თანმიმდევრობა, სათვალე გაიკეთა და კითხვა დაწყო, ფურცლის თავში თარიღი და საათი მიეწერა გაეცინა – ”ალბათ ვიცოდი, რომ დილით ვერაფრით შევძლებდი მოვლენების აღდგენას”.
”დილა მშვიდობისა! ვხედავ უკვე გაიღვიძე, ალბათ დიდ ხანს ცდილობდი აღგედგინა წუხანდელი მოვლენები, მაგრამ ვერაფერი გაიხსენე… ახლა კმაყოფილს გეღიმება, შენივე წინდახედულობა განცვიფრებს, ლამისაა თავზე ხელი გადაისვა და მაგრად ჩაიხუტო, მოეფერო და უთხრა, რომ ის ყველაზე ჭკვიანია, რომ მას მოვლენების წინასწარ განჭვრეტის უნარი აქვს, რომ მან იცოდა ხვალ ვერაფრის გახსენებას შეძლებდა და ამიტომ მოვლენებს წერილობითი ფორმა მისცა… სანამ შემდეგი აბზაცის კითხვას დაიწყებდე შეგიძლია საკუთარ თავს ტაშიც დაუკრა, სარკესთან მიხვიდე და თვალი ჩაუკრა!
არადა ყველაფერი სხვაგვარადაა, არც გიფიქრია გესაუბრა იმაზე რაც დღეს მოხდა (თუმცა დაგინდე და საათი ქაღალდის თავში მივაწერე), წინასწარ ტკბებოდი საკუთარი უსუსურობის შეგრძნებით, რომელიც დილით იატაკზე გაღვიძებულს დაგეუფლებოდა, ზოგჯერ ისე გხიბლავს შენ თავში აღმოჩენილი სისუსტე, რომ ამ სიამოვნებაზე უარი ვერ გითხარი, ჰოდა წუხანდელი მოვლენები შენი ფანტაზიისთვის მიმინდვია, მე ხომ ყველაზე კარგად ვიცი, როგორი წარმატებით შეძლებს ის ამ ღამისთვის ჯადოსნური ელფერის მიცემას.
ვწუხვარ, ძალიან ცოტა დაგვაკლდა იმისთვის, რომ გვეთქვა ”ცეცხლზე დაწვის კანდიდატი ვარო”, გახსოვს ადრე აღწერას ვკითხულობდით, რის მიხედვით არჩევდნენ ინკვიზიციის დროს ჯადოქრებს (კუდიანები უფრო კარგად ჟღერს, თუ სიტყვის წარმომავლობას არ დააკვირდები), საშუალოზე დაბალი – ამას ვაკმაყოფილებთ (სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ), შერეული ფერის თვალები, მომწვანო/მწვანე (ამასაც ვაკმაყოფილებთ, დღეს ყოველშემთხვევაში), ლაქები სხეულზე (ეგრევე მარჯვენა ფეხის წვივისკენ გაგექცა ხო თვალი?!), ცეცხლისფერი თმა – აქ არ გაგვიმართლა! არც ჭორფლი გვაქვს სახეზე. მოკლედ დიდი განხილვის საგანი უნდა გამხდარიყო ჩვენთვის კოცონის დანთება.
უკვე სიგარეტის საამურ სურნელს ვგრძნობ, აი ეს ესაა მოუკიდე ალბათ, ახლა კი თვალების ცეცებით ეძებ საფერფლეს, თუმცა ვერსად ხედავ, დეტალებს არ ჩავუღრმავდები უბრალოდ გეტყვი, რომ ვერ იპოვნი და ამიტომ გაუფრთხილდი შენში შემორჩენილ ენერგიას. ჰო და არ დაგავიწყდეს სული შეუბერო ფურცელს, ხედავ ფერფლის რამდენიმე ნაწილაკი უკვე დაეცა.
გახსოვს რამდენიმე დღის წინ ტუჩზე ლაქა შევამჩნიეთ, ქვედა ტუჩის შუაში ზუსტად, ყავისფერი ლაქა, ხალის მაგვარი რაღაც, მოგვეწონა, რაღაცნაირი სიამოვნებით დავუწყეთ თვალიერება… ამას იმიტომ გეუბნები, რომ ვეჭვობ შეუმჩნევლად, თითქოს შეფარვით უაზროდ გვიყვარდება საკუთარი თავი, ჰო მისი სილუეტის დანახვა ისე გვახარებს, როგორც, როგორც… არ ვიცი, მგონი დიდი ხანია არაფერი გაგვხარებია, თუმცა არ გვინდა ახლა ისევ იმ სისუსტეზე საუბარი, რომელსაც დეპრესია ქვია, მოდი სიყვარულს დავუბრუნდეთ, მე ვერ დავაფიქსირე ზუსტად როდის მოხდა ეს ცვლილება ჩვენში, ალბათ შენც გამოგრჩა ეს მომენტი, თუმცა დღეს დაძინებამდე ჩვენ აღმოჩენა გავაკეთეთ, ჰოდა გილოცავ, შენ როგორც იქნა გიყვარს შენი თავი, ოღონდ სხვანაირად, ისე არა როგორც წარმოგედგინა, თითქოს შენთვის უცხო იყოს ისეთი ინტერესით სწავლობ და ყოველთვის რაღაც სრულიად ახალს და უცნობს პოულობ.
დამავიწყდა მეთქვა დღეს თუ გარეთ გადაწყვეტ გასვლას შეეცადე როგორმე თავი აარიდო ჩვენ კარის მეზობელთან შეხვედრას (თუმცა ეჭვი მაქვს მთელ დღეს კარებთან გაატარებს, რომ არ გამოვეპაროთ) მიზეზებზე ბევრ დროს არ დავხარჯავ, უბრალოდ გეტყვი, რომ გუშინ სახლის კარებს რომ აღებდი გამოგხედა, გამარჯობაც არ გითხრა და წარბ აწეულმა გათვალიერა, ჰო, კიდევ დამავიწყდა მეთქვა, რომ სახლში მოსულმა ტანსაცმელი გამოიცვალე, სხვანაირად გეცვა, ერთ ხელში ღვინის ბოთლი და მეორე ხელში სიგარეტი გეჭირა… ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო, ცეცხლზე დაწვისთვის თუ არ გამოვდგებით, მეზობლების სალაპარაკო თემა აუცილებლად გავხდებით.
ნუ ებრძვი შენ თავს, თუ უნდა რომ ქონდეს იმედი – დაე ქონდეს, თუ უნდა რომ სჯეროდეს ან სწამდეს – დაე სჯეროდეს და სწამდეს, თუ კარგად ყოფნა უნდა – მიეცი ამის უფლება, თუ ღიმილი უნდა – ნუ აიძულებ თავი შეიკავოს, თუ მუსიკა მოენატრა – მოუსმინოს, თუ ცეკვა უნდა – იცეკვოს, თუ ჩვეულებრივია – დაე იყოს ჩვეულებრივი, თუ თავისუფლება უნდა – იყოს თავისუფალი, თუ კანონების დარღვევა არ სურს – ნუ დაარღვევს, თუ საკუთარი თავი მოსწონს – ნაკლს ნუ მოუძებნი, თუ ბედნიერება უნდა – ნუ ეტყვი, რომ სირცხვილია, თუ სენტიმენტალურია – ნუ აუკრძალავ ამას იმ მოტივით, რომ ეს სუსტი ადამიანების თვისებაა, თუ გული უჩქარდება – დაე აუჩქარდეს…”
ამ დროს კითხვა შეწყვიტა, ისევ სიგარეტს მოუკიდა, ფეხები სკამზე აიკეცა, ფანჯრისკენ გაექცა თვალი, ძილი მოერია, მიხვდა, რომ უნდა დაეძინა, ფურცლები აკრიფა მაგიდიდან, ქვაბი გამოიტანა, ჩაყარა შიგნით და ცეცხლი მოუკიდა, ბოლომდე რომ ჩაიწვა აივნიდან გადაუშვა და საძინებელში შებრუნდა. გაიხადა დამტვერილი ტანსაცმელი, სახე ჩამოიბანა, შეძვრა საწოლში და ჩაეძინა.
მაღვიძარამ დარეკა, თვალი გაახილა, მაგვიანდებაო იფიქრა და აბაზანაში შევიდა სწრაფი ნაბიჯით, შხაპის ქვეშ დაფიქრდა რა უცნაური სიზმარი დამესიზმრაო და გაეღიმა.
სამსახურში მიმავალს იმედი შეეპარა, იმედი რომ ყველაფერი კარგად იქნება, თუმცა მაშინვე უსაყვედურა თავს, იმედს რწმენა მოჰყვა და მას კიდევ უფრო დაჟინებით დაუწყო ბრძოლა, იგრძნო, რომ კარგად იყო და მკაცრად მოუწოდა თავს არ გაქვს ამის უფლებაო, უნდა გაღიმებოდა, რომ ტუჩები მაგრად მოკუმა რა დროს ეს არისო, მხიარული მუსიკის მოსმენა მოუნდა, მაგრამ ჩათვალა, რომ ამისთვის შესაფერისი დრო არ იყო, ცეკვაზე ხომ საერთოდ ფიქრიც ზედმეტად ეჩვენა… 
Advertisements

2 thoughts on “ბოდვა უსათაუროდ

    1. მაგარია, ზუსტად მაგ განწყობით ვწერდი, აუხსნელი განწყობა მქონდა, ტვინი გადამიბრუნდა გუშინ მგონი, სადღაც ვიყავი. ჰოდა ახალი მუზა მყავს კიდევ, ძველმა თავი ამოწურა, ახალი შემთხვევით გამოჩნდა.
      ყველაზე მაგარი მოსასმენია, როდესაც გეუბნებიან, რომ შენმა პოსტმა ვიღაცის განწყობაზე იმოქმედა და თან დადებითად 🙂 მიხარია, გმადლობ 🙂

      Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s