მელანი


თვალი გავახილე, ჯერ კიდევ ბუნდოვნად ვხედავდი, ჭერს დავუწყე დაჟინებით თვალიერება, რამდენიმე ლაქა შევნიშნე, სხვადასხვა ფორმის და შეფერილობის იყო თითოეული მათგანი, თვალები დავხუჭე და შევეცადე მაქსიმალური სიზუსტით აღმედგინა მათი გარშემოწერილობა, პირველი თითქმის იდენტური იყო, მეორეზე დიდ ხანს ვიფიქრე, თვალებზე ხელი დავიფარე, იმისთვის, რომ კონტურები უფრო გასარჩევი გამეხადა და ფერი გამემუქებინა. ლაქები ნელ-ნელა უფრო გასარჩევი გახდა, თუმცა თეთრი ფონი ვერაფრით შევქმენი, ყველაფერი გულისამრევად საზიზღარ ყავისფერში იყო არეული.
გარედან ფეხის ხმა შემომესმა, უფრო და უფრო უახლოვდებოდა ოთახს, მომენტალურად გვერდი ვიცვალე, საბანი ლამის თავზე გადავიფარე და თვალები დავხუჭე. გავიგე როგორ გაიღო კარები, დაკაკუნება არც უცდიათ ”სად გაიზრდნენ?!” გავიფიქრე ბრაზმორეულმა, რამდენიმე წამში მივხვდი, რომ არც ვსუნთქავდი (არ ვიცი დაძაბულ მომენტებში რატომ ვიკრავ სუნთქვას, ამას გაუცნობიერებლად ვაკეთებ), ვიგრძენი როგორ მოუახლოვდა საწოლს ვიღაც, თვალი ოდნავ შევახილე და ფეხებზე დავხედე, შავი ფეხსაცმელი ეცვა, საშუალო ქუსლზე, საკმაოდ შეუხედავი წვივები ქონდა, კოჭი თითქმის არ ჩანდა, ფეხსაცმელს ტალახის რამდენიმე წვეთი შერჩენოდა, დღეს არ წვიმდა, ე.ი. კარგად ვერ გაწმინდა, ან არ გვთვლის იმის ღირსად, რომ ჩვენთან მოწესრიგებული მოვიდეს, იქნებ გამოსაცვლელები მოაქვს და სახლში წასვლის წინ იცვლის კიდეც, აშკარად მარტოხელა ქალის ფეხები ქონდა, მოუვლელი, ალაგ-ალაგ თმა შერჩენოდა, დაახლოებით 40 წლის უნდა ყოფილიყო, ვერაფრით მივხვდი რომელი იყო – ”ლელაა? არა ლელა იმდენად ორიენტირებულია გათხოვებაზე, რომ ასეთ ლაფსუსს არ დაუშვებდა, პაციენტებსაც კი ეპრანჭება. ანუ ”მადმუაზელ ლუიზა” უნდა იყოს? მას შემდეგ რაც ქმარს გაშორდა უფრო და უფრო შეუხედავი გახდა, მახსოვს როგორ მოვკარი ყური სამზარეულოში ლელას, რომ ეჭორავებოდა ნამდვილად ”ვიღაც ყავსო”, ლელა კი თავს იგიჟებდა გეჩვენებაო, მაშინ ვიფიქრე იქნებ ის ვინმე ლელაა მეთქი, მაგრამ მალევე მივხვდი, რომ არა ლოგიკურ ჯაჭვს ვკრავდი”. ამ ფიქრებში ისე გავერთე, რომ მივხვდი ოთახში აღარავინ იყო, საწოლის გვერდით კი წყლით სავსე ჭიქა და რამდენიმე აბი წამალი დამხვდა, გამიხარდა (ყოველ დილით მიხაროდა), რომ მენდობოდნენ, იცოდნენ, რომ საკუთარ თავს არაფერს დავუშავებდი, სიამოვნებით დავლევდი ყველაფერს რასაც მომცემდნენ, ამიტომ იყო რომ არც უცდია ჩემი გაღვიძება ”საყვარელი, მადმუაზელ ლუიზა (ეეჰ, როგორ დაბრუნდა მადამობიდან, მადმუაზელობაში)”.
ძირს ფურცლები მქონდა მიმოფანტული, კალამიც სადღაც მომესროლა, ზოგზე მხოლოდ ერთი სიტყვა ეწერა, ზოგი ცარიელი იყო, ზოგიც დაჭმუჭნული, კალამი კი თითქმის ისეთივე სავსე იყო, როგორც 1 თვის წინ. ვეღარ ვწერდი, 2 წარმატებული წიგნის შემდეგ, ვეღარაფერს დავაყენე საშველი, ორ სიტყვასაც კი ვერ ვაბამდი ერთმანეთს. მაგიდის თავზე რამდენიმე ფურცელი მქონდა კედელზე მიკრული, იდეები მეწერა, რომელთა განვითარებაც ვერაფრით მოვახერხე, ლელა ყოველ შემოსვლაზე უსირცხვილოდ ჩამოდგებოდა ხოლმე და კითხულობდა უაზრო ღიმილით, წვეტიან კბილებს შემომანათებდა და საღეჭი რეზინის ტკაცუნით მიტოვებდა წამალს. მადმუაზელ ლუიზას ვუყვარდი, მეკითხებოდა ”როგორ მიდის საქმეებიო”, ფანჯარას მიღებდა ხოლმე და გაპროტესტებას, რომ ვიწყებდი მკაცრად მიყურებდა, ”ვერ ხედავ რა ფერმკრთალი ხარ, ცოტა ჰაერი და მზე გჭირდებაო”.
წამალი დავლიე და მაგიდას მივუჯექი, არც ჩამიცვამს, პირდაპირ წერისთვის მოვემზადე, ერთი საათი ვიჯექი და ვერაფერი მოვიფიქრე, კალამს ფურცელს ვუბრახუნებდი, ალაგ-ალაგ მელნის კვალიც ეტყობოდა. უკვე 1 წელი გადიოდა მას შემდეგ რაც არაფერი, 1 ფურცელიც კი არ დამეწერა, ფეხს ნერვიულად ვურტყამდი მაგიდას ”მე არ ვარ მწერალი” ვიმეორებდი და ვგრძნობდი, როგორ მაწვებოდა ყელში ბრაზი. უცებ საწოლის უკან შენახული შპრიცი გამახსენდა, რომელიც რამდენიმე თვის წინ ამოვაცალე ლელას ჯიბიდან, გაუხსნელი იყო, არც კი ვიცოდი რაში მჭირდებოდა, თუმცა იდეამ გამიელვა თავში, ავიღე შპრიცი, კალამი გავტეხე და ”გული” ამოვიღე, შპრიცი გავუყარე და მელანი შპრიცში გადავიტანე, შემდეგ წკიპურტი მივარტყი (ისე, როგორც ექიმები ურტყამენ ხოლმე ბუშტების გასაქრობად), ვენასთან მივიტანე და ნელ-ნელა  რამდენიმე წვეთი ლურჯი სითხე შევუშვი სისხლში. კანი მომეთხვარა, შპრიცი ძირს დავაგდე და კმაყოფილი ღიმილით წავიჩურჩულე ”მე მწერალი ვარ, ძარღვებშიც კი მელანი მიჩქეფს!”

Advertisements

2 thoughts on “მელანი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s