ერთჯერადი მუზები


იდიოტური ღიმილი არ მშორდება სახიდან, სასიამოვნოდ აფორიქარებული ვარ, გეგონება დღეს რაღაც განსაკუთრებული დღე იყოს. უაზროდ ბედნიერი ვარ.
მახსენდება გოგონა, რომელსაც თითქმის ყოველ დილით ვხედავ, ძირითადად ყვითელი მაისური აცვია, უბრალოდ ყვითელი კი არა ოქროსფერი ბრჭყვიალებით მორთული, ნაზი მიხვრა-მოხვრა აქვს, მოწესრიგებული ფრჩხილ-თითი, მზის სათვალე (მეჩვენება, რომ მისი ჩაცმულობისა და ზედმეტად გამომწვევი ტუჩებისთვის გადამეტებულად კაცური, ”ამერიკელ შერიფული”). დღეს ტრანსპორტში ამოსვლისას მხარი კარებზე წამოედო და მოუშიშვლდა, აღმოვაჩინე, რომ მაისურს ბიუსტჰალტერის ფერსაც უხამებს და აღფრთოვანებულმა გავაგრძელე მისი თვალიერება.
შემდეგ მეორე ახლაგაზრდა ქალბატონი ამოგოგმანდა, მასაც ვიცნობ, ხშირად იკვეთება ხოლმე ჩვენი გზები სამსახურის გზაზე, ხელოვნურად გაქერავებული თმა ძირითადად უკან აქვს გადაწეული, გამხდარია, შეიძლება სიფრიფანაც კი ეწოდოს, მგონია, რომ მისი წარბებისა და თმის ფერის მკვეთრი აცდენა მაინც და მაინც მომხიბვლელი არ უნდა იყოს, თუმცა მაშინვე ქეით უინსლეტი მახსენდება, არ ვიცი ეს ქალბატონი ვინმესთვის სილამაზის ეტალონია თუ არა, მაგრამ რა ჩემი საქმეა, ჰოდა ენას მუცელში ვიგდებ, უფრო კონკრეტულად კი ამ სიფრიფანა არსებაზე ფიქრს ვწყვეტ და გაუცნობიერებლად მის ახალ (დარწმუნებული ვარ, რომ ახალია) ოქროსფერ ზედატანს ვაკვირდები.
ვაგრძელებ ფანჯრიდან ყურებას, გაჩერებაზე 25-30 წლის გოგონა (თუმცა გუმანი მკარნახობს, რომ მისთვის უფრო მისაღები იქნება თუ ქალბატონად მოვისხენიებ) დგას, კოჭამდე მწვანე კაბა აცვია, ხელში ყვავილები უჭირავს, მგონია, რომ ვარდებია, თუმცა დარწმუნებული არ ვარ, საათს ვუყურებ, ჯერ მხოლოდ ცხრაა, ალბათ კარებთან დაახვედრეს, ან იქნებ ვინმესთან მიაქვს?! – მკარნახობს გონება საქმიანი ტონით. – შავი ფეხსაცმელი აცვია, დაბალ ქუსლზე, ისეთზე ადრე რომ ეცვათ ხოლმე (ხოლო თუ გაინტერესებთ ამ ადრეში რას ვგულისხმობ, თვალი შეავლეთ ჩემი სყვარელი ევა ბრაუნის ჩაცმულობას – გმადლობ!), გრძელი ხუჭუჭა თმა აქვს, გაშლილი და უკან გადაწეული, მაღალია და საკმაოდ გამხდარი, თუმცა კაბა მისი ტანის გარშემოწერილობის ზუსტი აღქმის საშუალებას არ იძლევა, ერთი ფეხი გვედზე აქვს ოდნავ გამოწეული და მეორეს ეყრდნობა, კანი თეთრი აქვს, ლოყები შეწითლებული, უფრო სწორად კი შევარდისფრებული და უხდება, ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ქალბატონი დღემდე ელოდება პრინცს (თეთრ რაშზე, თუ მის გარეშე), თუმცა არ ვიცი რატომ და არც იმაზე ვიწუხებ თავს, რომ გავიგო და ვაგრძელებ სხვა პერსონაჟების ძიებას.
გზაზე 55-60 წლის ქალბატონი გადადის, გასაოცრად სწორხაზოვანი სიარულის მანერით, ძველებური კაბა აცვია, მწვანე ფონზე წითელი ყვავილებით, ფეხსაცმელი გემოვნებით აქვს შერჩეული, ძალიან ქალურია და ამავე დროს მგონია, რომ უზომოდ კომფორტული, თანაც კაბას ძალიან უხდება. მანქანებს არც უყურებს, იცის, რომ მისი გზაა და ამიტომ არ აინტერესებს არავინ და არაფერი, თავი ზემოთ აქვს აწეული (თავი და არა ცხვირი!), თმა ჩალისფრად აქვს შეღებილი, ტუჩთან ხალი აქვს, იცის, რომ ძალიან უხდება და იფერებს, ისეთია თვალის გაყოლება, რომ მოგინდება. ალბათ გრძნობს კიდეც ამას და ამაყი მზერით მიყრის თვალს თვალში, ვიბნევი და დარცხვენილი ვიყურები სხვა მიმართულებით.
ამასობაში კარები იღება და ნელი მოძრაობით დაახლოებით 70 წლის მამაკაცი ამოდის, შესაშურად მოწესრიგებული, ოდნავ მხრებში მოხრილი, ხელებზე რუჯი აქვს და თეთრ პერანგს საშინლად უხდება ან თეთრი პერანგი უხდება მას, შავი სათვალე უკეთია, ჭაღარა თმა უკან აქვს გადავარცხნილი, ვუყურებ და ვფიქრობ ”ახალგაზრდობაში ძალიან მექალთანე და ე.წ. ”კაი ტიპი” იქნებოდა”. ფეხზე დგება, ამით ხაზს უსვამს, რომ ის ჯერ კიდევ არ არის მოხუცი, მის წინ მდგომ დაახლოებით 30 წლის ქალბატონს მიუთითებს სკამზე ”თქვენ დაბრძანდითო”, მშურს მისი.

ისევ – იდიოტური ღიმილი არ მშორდება სახიდან. 


Advertisements

3 thoughts on “ერთჯერადი მუზები

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s