ახალი დღე


ჩემი საწოლის კიბეზე მივაყუდე თავი, კისრის ტკივილი არაფრად ჩავაგდე და გაშტერებულმა დავიწყე მონიტორის თვალიერება. მინდოდა მეთქვა დღეს მძიმე დღე იყო მეთქი, თუმცა მისი სიმძიმის მიზეზს ვერაფრით მივხვდი, არ მიყვარს გლობალურ თემებზე საუბარი, იმაზე რაც ყველასთვის პრობლემატურია და რაზეც ყველა დაუსრულებლად საუბრობს, თუმცა ხშირად ყელში მოწოლილი ემოციების მართვას ვერაფრით ვახერხებ და მრისხანებაში გაზავებული დაღლილობა მაიძულებს დაუფიქრებლად ვისაუბრო იმაზე რაზე საუბარიც სრულიად ზედმეტად მეჩვენება, შემდეგ კი საათი თერთმეტს, რომ გადასცდება არეული გონებითა და უმიზეზოდ დამდგარი სიმთვრალის შეგრძნებით საკუთარ თავს კიდევ ერთხელ ვუსაყვედურო, ვუსაყვედურო იმის გამო, რომ უკვე ათასჯერ დაშვებული შეცდომა გაიმეორა და არაფრით დამორჩილდა მოსისინე გონებას, რომელიც დაჟინებით მოუწოდებდა ჩრდილში დადექი და ენა მუცელში ჩაიგდეო.

ჩემზე ზრუნავენ, ჰო, ამას მეტს ვერაფერს ვუწოდებ, ზრუნავენ ისინი ვისაც არც კი ვიცნობ და ეს მზრუნველობა არაფრით დამიმსახურებია, ზრუნავენ და მეც საკუთარი თავისთვის გამოტანილი მუდმივი შფოთვის განაჩენის შესაბამისად მოსვენებას საბოლოოდ ვკარგავ. ვალდებულებები, ხშირად ეს პატიმრობაზე უარესია, ისე ექცევი უხილავ გისოსებში, რომ ვერც ვერაფერს ატყობ და ვერც ვერაფრის შეცვლას ახერხებ, მხოლოდ დანანებით ადებ საფეთქელს გაყინულ რკინას და ფიქრობ შუბლის არეში გაჩენილ გულის ფეთქვის  შეგრძნებაზე. საათი კი საოცარი სისწრაფით მიიჩქარის შუა ღამისკენ და გაიძულებს გააცნობიერო თუ რა ცოტა დრო რჩება ახალი დღის გათენებამდე.

ხვალ ახალი დღე გათენდება, მოულოდნელობებით აღსავსე მეთქი ვიტყოდი, თუმცა წინდაწინ ვხვდები, რომ მასში განსაცვიფრებელი არაფერი იქნება, ყველაფერი გეგმის მიხედვით, მიუხედავად ჩემი სტაბილურობასა და სიმშვიდეზე მანიაკალური დამოკიდებულებისა ეს ფრაზა საოცარ აგრესიას იწვევს და ერთი ხელის მოსმით ყველაფრის შეცვლისკენ მიბიძგებს, თუმცა იმასაც ძალიან კარგად ვხვდები, რომ ეს მხოლოდ ილუზიაა და მაღვიძარას დარეკვისთანავე გეგმის შესრულებას შესაშური სიჯიუტით შევუდგები, არასოდეს მქონია და არც ახლა მაქვს ცვლილებების შეტანის ნიჭი და უნარი. ურთიერთსაწინააღმდეგო სურვილები მაქვს და ამიტომ ვერაფრით ვახერხებ ვიყო ბედნიერი. როდესაც თავად ცნებაც კი სრულიად უცნობი და გაუგებარია, არ შეიძლება მის მიღწევაზე ზრუნავდე. ჰოდა, დანანებით ვადებ საფეთქელს გაყინულ რკინას და ვფიქრობ შუბლის არეში გაჩენილ გულის ფეთქვის  შეგრძნებაზე.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s