ისევ ამოვა მზე


როცა საკუთარი მდგომარეობის გამოსახატად სიტყვებს ვერ ვპოულობთ, სიტყვები გვპოულობენ ჩვენ. ჰო, ეს ნამდვილად გავს მთისა და მუჰამედის ამბავს, მაგრამ ახლა არც მუჰამედი მაინტერესებს და არც მთა, არც ის მაინტერესებს ვინ ვისთან მივიდა და ვინ გადადგა პირველი ნაბიჯი.

ახლა არ ვიცი რას ველოდები, ახლა არ ვიცი რა მიხარია.

ერთი შეხედვით ხომ მარტივი სათქმელია, არადა, გუშინ მთელი დღე ვფიქრობდი როგორ უნდა მეთქვა, ვერაფერი მოვიფიქრე, მანამ სანამ შემთხვევით ტაქსიში არ მომესმა. ზოგჯერ, ჩვენ შესახებ, ჩვენზე უკეთ სხვები საუბრობენ.

როგორ ძალიანაც არ უნდა გვინდოდეს ყველა ჩვენი განცდა იყოს უნიკალური, განსხვავებული და მხოლოდ ჩვენი, ასე არასოდეს მოხდება. საბოლოო ჯამში ერთმანეთისგან დიდად არ განვსხვავდებით და ეს ალბათ ცუდი არაა, ცუდი არაა იმიტომ რომ გაზიარების შესაძლებლობას იძლევა, იმიტომ რომ პროგნოზის საშუალებას გვაძლევს, იმიტომ რომ ზოგჯერ მაინც შეგვიძლია სხვისი სიტყვებით ვილაპარაკოთ.

როგორ ძალიანაც არ უნდა გვინდოდეს დავიჯეროთ რომ ჩვენთან ყველაფერი განსხვავებულად იქნება, რომ ჩვენ სხვა დასასრულამდე მივალთ, ჩვენ სხვანაირად გადავიტანთ, სხვანაირად გაგვიხარდება ან სხვანაირად აღარ გაგვიხარდება. ფინიში, ფინიშია.

ყველაზე უცნაურია განცდა, როცა ვერ იგებ რას ან რაღას ელოდები და არ იცი რა გიხარია ან რა უნდა გიხაროდეს.

ისევ ამოვა მზე.

ზოგჯერ ცუდია როცა მზის ამოსვლის გარდაუვალობას იაზრებ.

დღეს ყველაფერი კარგად იქნება.

ყველაზე მეტად მეყალბებოდა ხოლმე ეს ფრაზა, ახლა აღარ, ბევრი რამ შეიცვალა. იცი რატომ აღარ მეყალბება? იმიტომ რომ ზუსტად ვიცი ყველაფერი კარგად იქნება და რაღაცნაირად, სადღაც, გაუაზრებლად არ მინდა. სწორედ ამიტომ მჯერა რომ ყველაფერი კარგად იქნება, ყველაფრის მჯერა რაც არ მინდა.

ჰო, აი საბოლოოდ აღმოვაჩინეთ რა გვჭირს ფინიკი, ყველაფრის გვჯერა რისიც გვეშინია, რაც არ გვინდა. ჰოდა, სანამ ასე ვიქნებით “ყველაფერი კარგად იქნება” და “ისევ ამოვა მზე”. ამ ზამთარსაც გადავიტანთ ფინიკი.

საინტერესოა, პოსტი, რომლის სათაურიც უკიდურესად პოზიტიური და ოპტიმისტურია, ყველაზე პესიმისტური გამომივიდა.

მიყვარს ასე შემთხვევით აღმოჩენილი სიმღერები.

You Win & I Lose


განგსტერის ქვრივივით გამოვეწყვე დილიდან.

არ მიყვარს წაგებულის პოზიციაში ყოფნა. სასაცილო ისაა, ახლა წარმოდგენა არ მაქვს ვისთან წავაგე, რას ვერ გავუმკლავდი, სად ჩავფლავდი.

ჰო, კარგი, ვაღიარებ, მხოლოდ ერთხელ და ერთ საკითხში კი არ დავმარცხდი, აი, საერთოდ ყველაფერში წყალწაღებული აღმოვჩნდი. ჰოდა, ჰა, გაიხარე You win, I lose.

რა ვქნა ახლა ფეხებზე რომ მკიდია?! რა? რა და ყველაფერი, აი, დუნიაზე ყველაფერი ფეხებზე მკიდია. ისიც მკიდია, რომ You get the best, I get the rest, ისიც რომ You pass the test, I’m just a mess და შენ წარმოიდგინე ისიც რომ You got it made, I’m in the shade.

ეგრე გამოვიდა, I’m me and you’re you და აქ არაფრის შეცვლა არ შეიძლება. ჰოდა, რახან ვერაფერს ვცვლი, ჭირსაც წაუღია ყველაფერი. აი, ეგეთ გადასარევ ხასიათზე ვარ. დაილოცონ ანტიდეპრესანტების გამომგონებლები.

არადა, დღეს სულ სხვანაირ ხასიათზე ყოფნა მინდოდა, სულ სხვა რამე უნდა დამეწერა, სხვა რაღაცები მეფიქრა, სხვა ემოციები მქონოდა… ამაშიც კი უნიათო აღმოვჩნდი, გამოვგანსგტერისქვრივდი და უაზრო გამომეტყველებით მივჩერებივარ ეკრანს.

ისე, რა მაგის პასუხია და I can’t wait for the day when:

I win, You lose
You beg and I choose
You’re in the shade, I’m on parade

ყველაფერი კარგად იქნება, ჰო, ყველაფერი კარგად იქნება, როგორი ცუდიც არ უნდა იყოს ეს.

1 თვე და 1 წელი (366 დღე ანუ 1 დღით მეტი სხვა წლებთან შედარებით). გავერთიანდით, დავმრგვალდით, წრე შევკარით და დავხურეთ.

tumblr_m0d487lel11qzwaddo1_500
Someday, not far from now!

დიალოგი 365-ე დღეს


– რას ნიშნავს სხვა ადამიანების სიკვდილი?

– რას და პირადი სივრცის მოსპობას. მარტო რომ ვეღარასოდეს დარჩები იმას, ყველა შენი მიჩქმალული საიდუმლოს გამჟღავნებას.

– კიდევ?

– კიდევ იმას რომ თუ მოჩვენებების მთელი ცხოვრება გეშინოდა, ამის შემდეგ ოცნებობ რომ სადმე გადაეყარო.

დიალოგი დავასრულეთ. მე ფიქრები სხვა მიმართულებით გამექცა, გამახსენდა რომ ზღვაზე იმაზე ადრე მომიწევს ჩასვლა ვიდრე ვგეგმავდი, მაგრამ ეს სულაც არ იქნება გაქცევა, შარშან ზუსტად ამ დროს გავიქეცი ორჯერ, შემოჩენილი ბედნიერების მისაჩქმალად, ახლა არ ვიცი რისთვის მივდივარ. არა, ვიცი, იმიტომ რომ სხვა გზა არ მაქვს, საქმე, საქმეა და აქ ვერაფერს გააწყობ.

ისე ამოისუნთქა, მივხვდი რაღაცის თქმას აპირებდა და გადაიფიქრა. მომინდა მცოდნოდა რაზე უნდოდა ლაპარაკი, მაგრამ ხმა არ ამომიღია, იმიტომ რომ ლაპარაკი სხვაგვარადაც შეიძლება, მიღებული სტანდარტების დაცვის გარეშე, ჰო, ნუ ლაპარაკის გარეშეც.

– ხვალ საინტერესო დღე იქნება. – მაინც განაგრძო საუბარი.

– შარშან უფრო საინტერესო იყო, ოღონდ ეს შარშან არ ვიცოდი. ესაა ცხოვრების მთავარი პრობლემა, ვერასოდეს აფასებ მიმდინარე მომენტების მნიშვნელობას.

– ანუ ცხოვრება სინამდვილეში წარსულია და არა აწმყო?

– ჰო, თითქმის ასეა.

ისევ გავჩუმდით. მე ისევ ვბოდავდი, ის ისევ მიძვრებოდა ფიქრებში.

tumblr_llulawuihp1qzjqrio1_r2_500

უმნიშვნელო სისულელეების მნიშვნელობა


არასოდეს ვიცით და ვერასოდეს წარმოვიდგენთ რომ თითოეულ ჩვენს, ერთი შეხედვით აბსოლუტურად რუტინულ და არაფრით გამორჩეულ ქმედებას, შეუძლია ისეთ მოვლენებს დაუდოს სათავე, რომლებიც ჩვენს ცხოვრებას ძირფესვიანად შეცვლიან.

არასოდეს არაფერს დაუძახოთ უმნიშვნელო, ცხოვრება სიურპრიზებითაა სავსე და ყველაფერს მოყვება შედეგი. შეიყვარეთ თითოეული მომენტი.

ეს შენ გეხება ფინიკო, მოისმინე და დაიმახსოვრე.

tumblr_nvrweieigs1soop08o1_500
სამყარო შენ ხარ!

I Wonder What’ll Happen With Love Potion Number Ten


ყველაფერი Love potion number 9 – ის ბრალია.

რა ყველაფერი? აი, ის რომ ვერ გავარკვიე ჩვენ შორის რომელია Madame Ruth და რომელი flop with chics.

Love potion number 9 ნელ-ნელა კარგავს ძალას, ჰო, ეფექტი გადის და ამის გამო ყველაზე ცუდი პერიოდია. შუალედურსა და გარდამავალს ვერაფერს ვიტან, ამიტომ I wonder what’ll happen with Love Potion Number Ten, თუმცა მანამდე დიდი დროა.

ჩემს საყვარელ გვირაბში ჩემი საყვარელი ნახატები (თუ როგორ ქვია მაგას? აი, იმას კედლებზე რომაა ხოლმე, სპეციფიური სახელი აქვს მგონი) წაუშლიათ, გადაუღებავთ და ახლა მხოლოდ რამდენიმე საღებავის კვადრატია კედელზე შერჩენილი. ამ გვირაბის გავლა ყველაზე მეტად მიყვარდა, ძირითადად აეროპორტში წასვლასთან ასოცირდებოდა, მინიონები მაცილებდნენ ხოლმე და ყოველთვის კარგ ხასიათზე ვიყავი.

ყველაფერი წავიდა, უკანასკნელი 1 წლის ყველა პატარა სიხარული წავიდა ამ შემოდგომის დადგომასთან ერთად.

ჰოდა, ახლა I wonder what’ll happen with Love Potion Number Ten.

ნუ გეზარებათ Madame Ruth, კი ძალიან სასიამოვნოა თქვენი gold-capped tooth-ის ყურება როცა მიღიმით, მაგრამ ვერაფრით ვიგებ მაგ ორაზროვანი ღიმილით რისი თქმა გინდათ. არ მინდა თქვენი Love potion number 9, პირველ ჯერზე ჩემი თხოვნის გარეშე დამალევინეთ და ახლა თუ შეიძლება Love Potion Number 10 მომეცით. უკანასკნელი კითხვა – მეცხრეს ეფექტს გაანეიტრალებს ხომ? უფრო სწორად, გასული ეფექტის შედეგად დარჩენილ გვერდით მოვლენებს? კარგი, კარგი, ხმას არ ამოვიღებ, უბრალოდ არ დაიზაროთ და ჩამომისხით რა.

Man of Broken Promises


ეს სიმღერა ვეგასზეა. ჩვენი დიალოგი არა.

– სახეტიალოდ უნდა დაგპატიჟო.

– ვეგასში?

– ჰაჰ, არა, ვეგასში არა, არც ჩინეთში და არც ჩილეში, თბილისში, ბათუმში, რაჭაში, რა ვიცი, სადმე, აქვე..

– მაშინ სიმღერა რა შუაშია?

– ბევრ კითხვას სვამ, არაა ეს კარგი. სიმღერა შენზეა, იქამდე უნდა გასმენინო სანამ მსუბუქ გულის რევას არ იგრძნობ. ჰო, და შენი ხმა არ გავიგო! იმ მდგომარეობაში არ ხარ ახლა რამე გააპროტესტო, ყველაფერი ისე იქნება როგორც მე მინდა, როგორც მე ვიტყვი. დიახ, “Anything I want, anything desire!”

– სადაა Land Of Broken Promises?

– ვეგასში.

– ვერაფერი გავიგე!

– რა არის გაუგებარი? არ მაინტერესებს Land, როცა Man of Broken Promises მიდგას გვერდით და სახეტიალოდ ვეპატიჟები.

– …

I soon became the servant
A blissful blank canvas mind
Something was shining on me – promises
“Anything you want, anything you desire”

– თითები ააყოლე მუსიკას. ჰო, ჰო, ეგრე… ხედავ ღიმილი დაიმსახურე? არადა არაფერს იმსახურებ. გახსოვს რამდენ სისულელეს დაგპირდი? შენ? შენ რამდენ სისულელეს დამპირდი? ეგ გახსოვს? ჰოდა, წამო, გავისეირნოთ. მორჩი ახლა სისულელეებს, ამ ხეტიალის შემდეგ შეგიძლია აღარ უპასუხო ჩემს ზარებს, გამარჯობა არ მითხრა, უარყო რომ მიცნობ.. რა ვიცი, რაც გინდა ის ქენი, მაგრამ ახლა ამ მუსიკის თანხლებით უნდა გავისეირნოთ.

– …

– დამშვიდობების დროა. ნამდვილი დამშვიდობების დრო. უნდა დავემშვიდობოთ ერთმანეთს, “ქართული ოცნების” მაჟორიტარობის კანდიდატის ნაცნობი სახის გამოჩენამ დამაბრუნა 1 წლით უკან, იმ დროში, სანამ მე დაგპირდებოდი რამეს, სანამ შენ დამპირდებოდი რამეს, სანამ თეგებში გაჩნდებოდი, სანამ რამე იქნებოდა..

– პოლიტიკა ზუსტად ის თემაა, რომელიც ჩვენი დამშვიდობების დროს უნდა წამოგეწია. ძალიან სენტიმენტალური ხარ, გული ამიჩუყდა..

– პოლიტიკა არაფერ შუაშია, ახლა ახსნა რომ დავიწყო დიდ ხანს ვერ გავჩერდები. ადრე გეუბნებოდი, ყველაფერი, აი, ყველაფერი რასაც პარანოიის შემოტევის დროს ვიგონებ, ცხადდება მეთქი. ბადალი არ მყავს. არ ვიცი ამას როგორ ვახერხებ, მაგრამ საოცარი სიზუსტით შემიძლია გითხრა რა როგორ დამთავრდება, ვინ რას გააკეთებს.. შენ რომ Man of Broken Promises იქნებოდი, ეგეც ვიცოდი, მაგრამ დაჯერება არ მინდოდა. ჰო, თავის მოტყუებასა და ილუზიების შექმნაში არ მყავს კიდევ ბადალი.. ეგ არ მითქვამს.

– Anything you want, anything you desire!

– ჰო, Anything I want, anything I desire… ახლა, ფილმი რომ იყოს ყველაფერი ამ ფრაზაზე დამთავრდებოდა. კამერა დაგვშორდებოდა, ხალხში ავირეოდით გადაბმული ყურსასმენებით, სიმღერის ხმა მოიმატებდა, ნელ-ნელა მთლიანად გადაფარავდა სხვა ხმებს და დარჩებოდა მხოლოდ ჩემი ნათქვამი “Anything I want, anything I desire”. ფილმში არ ვართ, მაგაშიც არ გაგვიმართლა. აქ არ მთავრდება, აქ არაფერი მთავრდება, არ დაწყებული ამბები არ შეიძლება მთავრდებოდეს.

Turn the bad blood into good
Bring the laughter, bring the love

გამარჯობა ზერო! მომენატრე! კი, კი ფინიკისაც მოენატრე.

ფინიკი, რატომ ვეძახდით თავს ზეროს გახსოვს? ჰო, ბევრი მიზეზი იყო, მაგრამ ზეროც ხომ “წრეა”, ნუ თითქმის, ჰოდა, ამაზე არასოდეს გვიფიქრია. წრეების შეკვრის ბოლოს, პოსტებზე ხელს ისევ ზეროს სახელით ვაწერთ ხოლმე, ეს აღარ გვახსოვდა ან არ ვიცოდით. ახლა ვიცით.

ხელს აწერს განახლებული ზერო. ზერო Made in China, რა სიმბოლურია!

არა, არა, ჯობია სხვანაირად დავიწეროთ Made by the Man of Broken Promises.

კეთლი იყოს შენი მობრძანება ჩემს თეგებში, გისურვებ არასოდეს გაიზარდო. ჰო, მუდმივ ახალგაზრდობას გისურვებ.

– სახეტიალოდ უნდა დაგპატიჟო. ყურსასმენები მოამზადე!

1 თვე დედამიწის გარეთ


ახლა უკვე ვიცი. ჰო, ყველაფერი ვიცი. შეგიძლია ნიშნის მოგებით მითხრა: “ხომ გინდოდა, აჰა გაიგეო.”

რაღაცნაირი ზედმეტობის განცდა მაქვს, თუმცა ეს უცხო არაა, ადრეც მიგრძვნია და ამიტომ ამ დამსახურებას მხოლოდ შენ ვერ მიიწერ. შეეგუე!

შენს სამყაროში რომ შემოვიპარე რამდენი რამ მეცნო იცი? წარმოდგენაც არ გაქვს. ამას მხოლოდ უცხო თვალი აფიქსირებს. იქაც ზედმეტი ვიყავი, შეუფერებელი, სხვა პლანეტიდან.

ჰო, ნამდვილი უცხოპლანეტელი ვიყავი. თან შენ კი არა, მე.

გამარჯობა სამყაროვ, არ შემიძლია არ გითხრა რომ ძალიან შეცდი, სულ სხვა მიმართულებით გამტყორცნე, სხვა პლანეტაზე დამანარცხე, თან ისე რომ ამ პლანეტას პატარა ღრმულიც არ დარჩენია, მე დავიშალე მარტივ მამრავლებად და მტვრად დავედე იქაურობას.

ცუდია როცა სხვა არ გატყუებს, ცუდია იმიტომ რომ ამ დროს გიწევს თავად მოიტყუო თავი.

რამდენიმე საიდუმლო, რომელიც ისე მითხარი, გეგონა ვერასოდეს ამოვხსნიდი, ამოვხსენი, თუმცა მომიწევს ტვინის მტვრიან თაროებზე შემოვალაგო და ისე შევინახო არავის არაფერი ვუთხრა.

გამარჯობა დედამიწავ, ცოტაც და შენს ატმოსფეროში შემოვიჭრები. ვბრუნდები და დამხვდი!

ჩილე და ჩინეთი იუპიტერზე


ახლა როცა დივანზე წოლისას წარმოსახვითი მწერები დამტრიალებენ თავზე, შენ ჩინეთში ხარ.

ასეა, როცა ჩილე არ გამოდის, გამოდის ჩინეთი. ჩინეთში არავინ გყავს, არც მე ვიცნობ მანდ ვინმეს. ალბათ გაუკვირდათ შენი ჩასვლა, უვიზოდ და დაუპატიჟებლად ჩაადგებოდი შენი ამბავი რომ ვიცი.

საინტერესო მუსიკა ექნებათ, ისეთი არა, მე რომ მიგზავნის ხოლმე სამყარო დილაობით. ჰო, მასეთ წყობებს საინტერესო და იდეოლოგიიდან გამომდინარე დატვირთული მუსიკა აქვთ ხოლმე.

ახლა ალბათ ყურსასმენებით დაბოდიალობ ჩინეთის რომელიღაც ქალაქის ქუჩებში და გეუცნაურება რომ არავინ გიცნობს. კარგია ხომ? შენი სახელიც რომ არავინ იცის. ჰო, კარგი უნდა იყოს, არც მოგონილი მწერების გაბმული წუილი შეგაწუხებს სიმღერებს შორის. მწერებს ისინი იგონებენ ვინც ჯერ ვერც ჩინეთში წავიდა და ვერც ჩილეში.

როცა წავალ გეტყვი “შენ ერთ მხარეს, მე მეორე მხარეს.” ადრე ვწერდი მუმბაი უფრო შორსაა ვიდრე ბარსელონა მეთქი, როცა მუმბაის ბილეთებზე ფიქრისას, ბარსელონას ბილეთებს ვეძებდი. ახლა გეტყვი, რომ ჩილე უფრო შორსაა ვიდრე ჩინეთი და ჭირსაც წაუღია ბარსელონა, ვიღაცების მუმბაისთან ერთად.

ჩილეში რომ წავალ წერილს ესპანურად მოგწერ, შენ ჩინურად მიპასუხე, რომ გკითხო “აჰ, თქვენ ჩინურიც იცით ბატონო?“. გეგონება ვიცოდე კიდევ რა ენებზე წერ და საუბრობ. ჰო, არაფერი ვიცი, ისიც კი ვერ გამიგია ახლა თავზე რომ გადამიფრინა ის მწერიც მოგონილი იყო თუ ნამდვილი. ჯანდაბას! როცა ფრენები იაფი იქნება იუპიტერზე შევხვდეთ. ახლა არ მკითხო რატომ იუპიტერზეო, მზეზე ცხელა და იმიტომ!

Turn Your Magic On!


დილა მშვიდობისა!

უკვე წესად მექცა აქ იმ სიმღერის და განწყობის გაზიარება, რომელსაც რამდნიმე დღეში ერთხელ, აივანზე პირველი ღერის მოწევისას მთავაზობს ჩემი ტელეფონი იმ ნოტიფიკაციით, უკვე ძალიან რომ შემიყვარდა.

დღეს პოზიტიური დღე უნდა გვქონდეს, პოზიტივი უნდა გავცეთ და მივიღოთ. ყველა იმ ადამიანს, რომელსაც რაღაც უჭირს, რომელიც არაა დარწმუნებული რომ ყველაფერ საუკეთესოს იმსახურებს ცხოვრებაში, უნდა ვუთხრათ Everything you want’s a dream away!

გული მწყდება, რომ არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც საკმარისად ხშირად არ ვუმეორებდი:

Everything you want’s a dream away
Under this pressure, under this weight
We are diamonds taking shape

პოზიტივის გაცემას, ადამიანების დახმარებას, მათი ცხოვრების გაფერადებას არც შესაფერისი დრო სჭირდება და ამისთვის არც სტანდარტები არსებობს. არ არსებობს წესები, რომელიც გვაიძულებდა სადღაც მიგვეჩქმალა ამ ადამიანების მიმართ განცდილი სითბო. ყველა წესი და ყველა სტანდარტი ჩვენი მოგონილია. დროა გამოვიდეთ ჩარჩოებიდან! სანამ ათასჯერ წავიმტვრევთ ცხვირს, სანამ ათასჯერ დაგვწყდება გული. სანამ ცვლილებებს გარედან ველოდებით, შიგნით არაფერი იცვლება და ამიტომ ცხოვრება ზუსტად ისეთად რჩება, როგორიც იყო.

ნუ დაელოდებით მომენტს, როდესაც ძალიან მწარედ გაიხსენებთ ყველა დაკარგულ წუთს, მომენტს, როცა რაღაცის გაკეთება გინდოდათ და არ გააკეთეთ, რაღაცის თქმა გინდოდათ და არ თქვით. ასეთი მომენტი აუცილებლად დადგება და მოდი, ნუ დაველოდებით. თუ ვინმეს თქვენი პოზიტივი არაფერში სჭირდება, ის თავად გეტყვით უარს, მაგრამ ამით თქვენ არაფერს, აი, საერთოდ არაფერს დაკარგავთ. ადამიანებს კი, რომლებიც იმაზე ბევრად კარგად ყოფნას იმსახურებენ, ვიდრე არიან, აუცილებლად უნდა დავანახოთ ეს.

Now I feel my heart beating
I feel my heart underneath my skin
And I feel my heart beating
Oh, you make me feel
Like I’m alive again
Alive again
Oh, you make me feel
Like I’m alive again

და პირველ რიგში, კარგად ყოფნას, ბევრ პოზიტივს და სიცოცხლის შეგრძნებას, ჰო, სიცოცხლის და არა რუტინული არსებობის, თქვენ იმსახურებთ.

Turn Your Magic On!

Burn the Witch


მას შემდეგ რაც თილისმა, რომელმაც უდარდელობასა და ემოციურ სიგიჟესთან ერთად, ყველაზე ცუდი დღეები მოიტანა ჩემს ცხოვრებაში, სანიაღვრე ჭის ძირზე აღმოჩნდა, გუშინ პირველად იწვიმა. ჰო, გუშინ წაიღებდა წყალი, წალეკავდა იქ საიდანაც აღარასოდეს დაბრუნდება, აღარასოდეს აღმოჩნდება ჩემი სამკაულების ყუთში და აღარ შემახსენებს, რომ ყველაფერი ცუდი გადადის და შემიძლია კიდევ ერთი შანსი მივცე.

ტაროს კოლექცია შავ ყუთში მოთავსდა და ისე შეიკრა, როდის იხილავს დღის სინათლეს არავინ იცის. თუ ისე მოხდა რომ ჩემი უეცარი სიკვდილის შემდეგ გადააწყდა ვინმე ამ ერთი შეხედვით ფრიად “საშიში” ნივთებით სავსე ყუთს, აუხსენით რომ ალქაჯი არ ვყოფილვარ და არც გზაჯვარედინზე გამიფორმებია ხელშეკრულება ეშმაკთან. თუ იკითხავს როგორ შეიძლება ერთ ადამიანს სწამდეს ერთდროულად ყველაფრის, აუხსენით რომ რწმენა აი, ეგეთი უცნაური რამაა, თუ ერთხელ, ერთ რამეს მაინც იწამებ, შემდეგ თოვლის გუნდასავით გადიდდება და ზვავად ჩამოწვება, თან ისევ შენ თავზე.