უარი წრეებს


“დღეს ამის დრო არ არის!” – ჰო იმ დღეს არ იყო იმ ფიქრების დრო, რომლებიც განუწყვეტლივ მიტრიალებდა თავში. ისევ პარალელების გავლება დავიწყე საკუთარ თავთან, იმასთან ვინ ვიყავი ზუსტად ერთი წლის წინ, რა მინდოდა და რას ვგეგმავდი, სად ვიყავი და სად მინდოდა ყოფნა.

თავსაფრები თუ ყელსახვევები საჭიროზე მეტი მქონდა, ის ერთადერთი იასამნისფერი რომელთანაც აგვისტოს ცხელი მოგონებები მაკავშირებდა არ ვიცოდი სად იყო და მოძებნაც მეზარებოდა. ჩემი წარსულის ქექვის დაუშრეტელი სიყვარულის მიუხედავად წარსულის ქექვის დრო არ იყო და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს არც სურვილი.

ზრდილობა ამოუხსნელ ფენომენად იქცა, მიუხედავად ყველა არა სასურველი სუბიექტის სასურველ მისამართზე გაშვების დაუოკებელი წყურვილისა ასე მოქცევის უფლებას არ მაძლევს და სასურველ სუბიექტებთან ყრუ-მუნჯად მაქცევს ხოლმე.

საერთო დღეები ერთფეროვან არსებებად გვაქცევს, ერთი და იგივეზე ვსაუბრობთ, ერთსა და იმავეს ვაკეთებთ და მრავლისმთქმელად ვიღიმით, იმის ნიშნად რომ კარგად გვესმის “ჩვენ ვალდებულებების ჯაჭვებით გადაგვაბა თარიღმა”.

ვერასოდეს ვიტანდი ვალდებულებებს, ხოლო იმას რასაც ვერ ვიტან შეუდარებელი წარმატებით ვასრულებ ხოლმე. ჰოდა შეუცვლელი ვარ ყველა იმ საქმის კეთებაში რასაც ვერ ვიტან.

ისევ ვიღაცის პირად დიალოგში აღმოვჩნდი ჩართული, საკუთარი თავის ძიება არ დამიწყია თუმცა მთავარ გმირად მაქციეს, ისევ ზედმეტი აღმოვჩნდი, ოღონდ სასურველად ზედმეტი, ორივე მხარე ჩემი არაფრის მთქმელი ჩანართების სურვილით რომ იწვოდა. მეც ჩემთვის დამახასიათებელი პასუხისმგებლობით მოვეკიდე საქმეს და როლი სრულყოფილად შევასრულე.

მიყვარს სრულყოფილება, გაუცნობიერებლად, უნახავად შემიყვარდა და ცხოვრების, ჰო, ჩემი პირადი ცხოვრების უმეტეს ნაწილს მასზე ფიქრში ვატარებ. ანუ ყოველთვის როდესაც მაქვს დრო ვიფიქრო საკუთარ თავზე ვფიქრობ არაფერზე, სანამ ჩემი გონება გვარიანად გახრწნილი და აყროლებული, საგულდაგულოდ მიჩქმალული მოგონებების გამოსვენებას დაიწყებდეს, შემდეგ როგორც წესი ვიძინებ ხოლმე ან ალკოჰოლს ვეძალები.

აღარ ვსვამ.

გარედან შემოსული ხმაური მახსენებს რომ საათს უნდა შევხედო, ახლა წრეების დროა, იმ წრეების რომლებზეც ტრიალისგან მე თავად შევიკავე თავი, არადა ჯობდა კარგად მოხაზულ და უკვე დატკეპნილ მონახაზზე წავსულიყავი.

მგონი დროა კისერზე ვარსკვლავის დახატვის ნაცვლად ვარგისობის ვადა დავიწერო.

About these ads

About finiki

I don't have to be careful, I've got a gun! View all posts by finiki

9 responses to “უარი წრეებს

  • მოლი ბლუმი

    “ჰოდა შეუცვლელი ვარ ყველა იმ საქმის კეთებაში რასაც ვერ ვიტან”

    ამ ბოლო დროს იგივე შევამჩნიე მეც და ფრიად მეუცნაურა. არ ვიცოდი, ასეთი თუ ვიყავი.

    • finiki

      ჰო, მეც ახლახანს შევამჩნიე, ეს ალბათ იმის ბრალია რომ “ვერ ატანა” თავის მხრივ ძლიერი ემოციაა და საკუთარ თავზე გადაბიჯების სურვილს თავისი შედეგი მოაქვს.

  • აივის მიდებულ-მოდებული ბლოგი

    ვერასოდეს ვიტანდი ვალდებულებებს, ხოლო იმას რასაც ვერ ვიტან შეუდარებელი წარმატებით ვასრულებ ხოლმე. ჰოდა შეუცვლელი ვარ ყველა იმ საქმის კეთებაში რასაც ვერ ვიტან.

    აწწწ რა კარგი იყო <3 პრეკრასნო <3

    • finiki

      გმადლობ :) :)

      • shore

        ეს უქმე დღეები შენ აღმოგაჩინე და თითქმის გადაგიკითხე:) ძალიან მომეწონე, საკითხავად ძალზედ კარგი ხარ:) :* ასე გავაგრძელებ ….

      • finiki

        ძალიან გამიხარდა რომ მოგეწონა, დიდი მადლობა :) გამიხარდება შენი აქ მოსვლა :)

  • Rusa

    ჩემს გმირსაც აგვისტოს ცხელი მოგონებები მოჰყვება ზოგჯერ :)))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 939 other followers

%d bloggers like this: